Ficus benghalensis
Ficus benghalensis | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||||||||
Ficus benghalensis L. (1753) | |||||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||||||
Ficus benghalensis op ![]() | |||||||||||||||||||||
|
Ficus benghalensis is een groenblijvende boomsoort, inheems op het Indisch subcontinent. De boom wordt ook wel banyan genoemd, al slaat deze term ook op andere soorten uit de geslachtengroep Urostigma, zoals de bodhiboom (F. religiosa). Enkele exemplaren van Ficus benghalensis behoren tot de bomen met de grootste bladerdaken ter wereld.
Beschrijving
Ficus benghalensis is een altijdgroene, snelgroeiende boom die voornamelijk in moesson- en regenwouden voorkomt. Hij is goed bestand tegen droogte en milde vorst. Net als veel andere soorten uit het geslacht Ficus produceert de boom luchtwortels, die vanuit de takken verticaal naar beneden groeien. Wanneer deze wortels de grond raken, verdikken ze en groeien ze uit tot dragende stammen. Hierdoor kan het bladerdak zich over een groot oppervlakte uitbreiden. De boom kan een hoogte bereiken van twintig meter.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Coppersmith_Barbet_%28Megalaima_haemacephala%29_feeding_on_Ficus_benghalensis_W_IMG_4366.jpg/260px-Coppersmith_Barbet_%28Megalaima_haemacephala%29_feeding_on_Ficus_benghalensis_W_IMG_4366.jpg)
De vijgen worden gegeten door allerlei frugivore vogels als de kopersmid en de treurmaina. Zaden die het spijsverteringsstelsel van vogels zijn gepasseerd hebben meer kans te ontkiemen en groeien sneller.[2]
Rol in de cultuur
Ficus benghalensis is de nationale boom van India.[3] Veel boeddhistische tempels zijn gebouwd in de schaduw van het grote bladerdak van de boom, die zowel in India als in Sri Lanka wordt beschouwd als heilig.[4][5]
Bekende bomen
Enkele exemplaren van Ficus benghalensis in India behoren tot de bomen met de grootste bladerdaken ter wereld. Thimmamma Marrimanu in Andhra Pradesh is voor zover bekend de recordhouder. De boom heeft bladerdak met een omtrek van 846 meter, dat een tweedimensionaal oppervlak van 19.107 vierkante meter beslaat.[6]
Andere bekende Indiase exemplaren zijn De Grote Banyan in Haora, met een bladerdakoppervlakte van 18.918 vierkante meter, en Dodda Aladha Mara in Karnataka, waarvan het bladerdak ongeveer twaalfduizend vierkante meter beslaat.
- Thimmamma Marrimanu in India is voor zover bekend de boom met het grootste bladerdak ter wereld
- De Grote Banyan is een andere bekende Ficus benghalensis in India
- Dodda Aladha Mara
Bronnen
- (en) Universiteit van Purdue: Bar or Bargad Ficus benghalensis L.
- (en) U.S. National Plant Germplasm System: Ficus benghalensis L.
- ↑ (en) Botanica: The Illustrated A-Z of Over 10,000 Garden Plants and how to Cultivate Them (1997, Mynah). Gearchiveerd op 30 september 2022.
- ↑ (en) S. Midya, S., R.L. Brahmachary (1991). The Effect of Birds Upon Germination of Banyan (Ficus bengalensis) Seeds. Journal of Tropical Ecology 7 (4): 537-538.
- ↑ (en) India.gov.in: National Tree
- ↑ (en) F.J. Simoons, Plants of Life, Plants of Death (1998, University of Wisconsin Press). Gearchiveerd op 12 mei 2023.
- ↑ (en) Ayurvedic Medical Plants of Sri Lanka: Ficus benghalensis var. benghalensis **. Gearchiveerd op 8 juli 2023.
- ↑ (en) Y.D. Bar-Ness (Maart 2013). Giant Banyans - The World's Largest Trees?. GEO (89).
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ficus benghalensis op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Externe link
- (en) B. Dhanya (juni 2013). Does litterfall from native trees support rainfed agriculture? Analysis of Ficus trees in agroforestry systems of southern dry agroclimatic zone of Karnataka, southern India. Journal of Forestry Research 24 (2): 333–338. DOI: 10.1007/s11676-013-0357-6.