Roodhalspademelon
Roodhalspademelon IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2015) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Thylogale thetis (Lesson, 1828) | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Verspreidingsgebied van de roodhalspademelon | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Roodhalspademelon op ![]() | |||||||||||||
|
De roodhalspademelon (Thylogale thetis) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door René Primevère Lesson in 1828.[2][3]
Kenmerken
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/RedNeckedPademelon-side-800.jpg/260px-RedNeckedPademelon-side-800.jpg)
De bovenkant van het lichaam is grotendeels bruin, op de rode nek en schouders na. De onderkant is wit tot vuilwit. De staart is kort, dik en grijs. De kop-romplengte bedraagt 320 tot 600 mm, de staartlengte 300 tot 510 mm en het gewicht voor vrouwtjes tot 4 kg en tot 7 kg voor mannetjes.
Verspreiding
Deze soort komt voor in de bossen van Oost-Australië van Biloela (Queensland) tot Illawarra (Nieuw-Zuid-Wales). Deze soort is voornamelijk 's nachts actief en eet zachte planten. Er worden het hele jaar door jongen geboren.
- Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
- ↑ (en) Roodhalspademelon op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 70. ISBN 978-0-8018-8221-0.
- ↑ Mammal Diversity Database (2022). Thylogale thetis (Lesson, 1827). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 18-01-2023.