Ściana osłonowa
![]() | Ten artykuł od 2023-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Ściana osłonowa, ściana kurtynowa – elewacja budynku niemająca funkcji nośnej i stanowiąca jedynie przegrodę cieplną i funkcjonalną.
Ściana taka mocowana jest do stropów, ścian poprzecznych lub słupów konstrukcyjnych i przenosi jedynie ciężar własny i parcie wiatru, nie biorąc udziału w odprowadzaniu obciążeń z zasadniczej części budowli.
Ściany osłonowe mają zwykle lekką konstrukcję w postaci rusztu ze specjalnych profilów aluminiowych, czasem z innych materiałów (brązu, niegdyś stali). Konstrukcja wypełniona jest taflami przeźroczystego lub matowego szkła, metalowymi kasetonami albo podobnymi materiałami. Spotyka się też ściany osłonowe wykonane całkowicie z elementów żelbetowych.
W Polsce ściany kurtynowe po raz pierwszy zastosowano, w początku lat 60. XX wieku, w budynkach Ściany Wschodniej w Warszawie oraz w budynkach hotelu Cracovia i kina Kijów w Krakowie.
- Ściana osłonowa Bauhausu (1926) w Dessau-Roßlau, arch. Walter Gropius.
- Ściana osłonowa Kant-Garage (1930) w Berlinie, arch. Hermann Zweigenthal.
- Ruchome szklane ściany kurtynowe w willi Tugendhatów w Brnie (1930), arch. Ludwig Mies van der Rohe[1].
- Ściany kurtynowe ze stali nierdzewnej i szkła jako fasada wieżowca Lever House w Nowym Jorku (1952), arch. Gordon Bunshaft.
- Fasada hotelu Cracovia. Jedna z pierwszych ścian kurtynowych w Polsce (1965). Projektowali Mieczysław Wrześniak i Adam Turczyński.
- Ruchome szklane ściany kurtynowe widoczne wewnątrz Pijalni Głównej w Krynicy-Zdroju (1971), arch. Zbigniew Mikołajewski.
- Szklane ściany kurtynowe widoczne wewnątrz budynku na Dworcu Centralnym w Warszawie (1975), arch. Arseniusz Romanowicz.
- Szklana ściana kurtynowa otaczająca poczekalnię na dworcu kolejowym Tarnów-Mościce (1976), arch. Stanisław Wilkosz.
Przypisy
- ↑ "The Glass Room restored" The Guardian 02.11.2012 https://www.theguardian.com/books/2012/nov/02/glass-room-villa-tugendhat-restored
- Britannica: technology/curtain-wall
- Universalis: mur-rideau