Śledziennica skrętolistna
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | Saxifraganae | ||
Rząd | skalnicowce | ||
Rodzina | skalnicowate | ||
Rodzaj | śledziennica | ||
Gatunek | śledziennica skrętolistna | ||
Nazwa systematyczna | |||
Chrysosplenium alternifolium L. Sp. Pl. 1: 398. 1753 | |||
| |||
|
Śledziennica skrętolistna (Chrysosplenium alternifolium L.) – gatunek rośliny z rodziny skalnicowatych. Jest średnio pospolita w całej Polsce, zarówno na niżu, jak i w górach.
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Chrysosplenium_alternifolium_PID749-1.jpg/180px-Chrysosplenium_alternifolium_PID749-1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Chrysosplenium_alternifolium_fruit_seeds_kz.jpg/180px-Chrysosplenium_alternifolium_fruit_seeds_kz.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/36/Chrysosplenium_alternifolium_kz18.jpg/180px-Chrysosplenium_alternifolium_kz18.jpg)
- Łodyga
- Osiąga wysokość 5-20 cm, trójkanciasta, w dolnej części rzadko owłosiona.
- Kłącze
- Pełzające, wytwarzające długie rozłogi.
- Liście
- U nasady wcięte, koliste. Liście odziomkowe wyrastają na ogonkach dwukrotnie dłuższych od blaszki, liście łodygowe mają ogonki co najmniej tak długie, jak blaszka. Ułożone skrętolegle. Blaszki o karbowano-wrębnych brzegach, o bardzo wąskich wcięciach między wrębami. Na górnej stronie blaszki nieliczne, grube włoski.
- Kwiaty
- Niepozorne, żółtozielone, zebrane w kwiatostan – baldachogrono. Rolę okwiatu pełnią wyłącznie działki kielicha, płatków korony brak. Kwiaty otoczone są złocistożółtymi liśćmi przykwiatowymi pełniącymi rolę powabni. Kwitnie od marca do maja, jest jedną z najwcześniej zakwitających krajowych roślin wiosennych. Przeważnie roślina samopylna, czasami zapylana przez owady i ślimaki. Kwiaty przedsłupne lub równoczesne[3].
Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit, chamefit. Siedlisko: torfowiska, lasy, brzegi górskich potoków, mokre i cieniste miejsca w lesie. W górach występuje po piętro kosówki. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Alno-Ulmion[4].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-02] (ang.).
- ↑ Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia
- Wilhelm Eisenreich: Rozpoznawanie roślin i zwierząt. Elipsa, 2005. ISBN 83-7265-073-X.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- SNL: vanlig_maigull, maigull
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 39485
- EoL: 5596299
- EUNIS: 181308
- FloraWeb: 1544
- GBIF: 7339315
- identyfikator iNaturalist: 133031
- IPNI: 30303328-2
- NCBI: 80774
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2720069
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:30303328-2
- Tela Botanica: 17254
- identyfikator Tropicos: 29100012
- USDA PLANTS: CHAL24
- CoL: 5Z5N5