A Wrenched Virile Lore
Wykonawca remix albumu | ||||
Mogwai | ||||
Wydany | 19 listopada 2012 (Wielka Brytania), 23 listopada USA | |||
---|---|---|---|---|
Gatunek | Muzyka eksperymentalna, post-rock, synthpop, synthwave, ambient | |||
Wydawnictwo | Rock Action Records (Wielka Brytania), Sub Pop (USA) | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
A Wrenched Virile Lore – remix album szkockiego zespołu Mogwai złożony z remiksów utworów z albumu Hardcore Will Never Die, But You Will, zrealizowanych przez innych artystów. Został wydany 19 i 23 listopada 2012 w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.
Album
Historia i wydania
Druga kompilacja remiksów Mogwai, A Wrenched Virile Lore, powstała według założeń Kicking a Dead Pig: Mogwai Songs Remixed, zgodnie z którymi zespół powierzył realizację remiksów swoich nagrań znajomym muzykom[1].
Album został wydany 19 listopada 2012 roku w Wielkiej Brytanii przez Rock Action Records jako CD[2], a 23 listopada jako podwójny LP z kodem uprawiającym do pobrania albumu w wersji digital download[3]. Tego samego dnia ta sama muzyczna wersja ukazała się Stanach Zjednoczonych nakładem wytwórni Sub Pop. Zawierała również kupon do pobrania albumu w wersji cyfrowej, różniła się ona jednak szczegółami od wersji brytyjskiej: ukazała się w limitowanym nakładzie 2500 egzemplarzy, pierwsza płyta miała kolor czerwony, przezroczysty, druga zaś – szary, z marmurkowym deseniem[4].
Lista utworów
CD
Lista według Discogs[2]:
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „George Square Thatcher Death Party – (Justin K Broadrick Reshape)” | Justin K Broadrick | 5:09 | |||||
2. | „Rano Pano – Klad Hest (Mogwai Is My Dick RMX)” | Klad Hest | 7:19 | |||||
3. | „White Noise – (EVP Mix By Cylob)” | Cylob | 5:20 | |||||
4. | „How To Be A Werewolf – (Xander Harris Remix)” | Xander Harris | 6:50 | |||||
5. | „Letters To The Metro – (Zombi Remix)” | Zombi | 7:21 | |||||
6. | „Mexican Grand Prix – (Reworked By RM Hubbert)” | RM Hubbert | 4:34 | |||||
7. | „Rano Pano – (Tim Hecker Remix)” | Tim Hecker | 4:45 | |||||
8. | „San Pedro – (The Soft Moon Remix)” | The Soft Moon | 3:53 | |||||
9. | „Too Raging To Cheers – (Umberto Remix)” | Umberto | 6:29 | |||||
10. | „La Mort Blanche – (Robert Hampson Remix)” | Robert Hampson | 13:41 | |||||
1:05:21 |
Autorem i wykonawcą pierwotnych utworów był zespół Mogwai w składzie:
- Dominic Aitchison – gitara basowa
- Stuart Braithwaite – gitara
- Barry Burns – gitara, instrumenty klawiszowe
- Martin Bulloch – perkusja
- John Cummings – gitara
Autorem zdjęcia na okładce, przedstawiającego przypuszczalnie pewnego japońskiego roadie jest Antony Crook[5].
LP
Lista według Discogs[3]:
Side A
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „George Square Thatcher Death Party – (Justin K Broadrick Reshape)” | Justin K Broadrick | 5:09 | |||||
2. | „Rano Pano – Klad Hest (Mogwai Is My Dick RMX)” | Klad Hest | 7:19 | |||||
3. | „White Noise – (EVP Mix By Cylob)” | Cylob | 5:20 | |||||
17:48 |
Side B
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „How To Be A Werewolf – (Xander Harris Remix)” | Xander Harris | 6:50 | |||||
2. | „Letters To The Metro – (Zombi Remix)” | Zombi | 7:21 | |||||
3. | „Mexican Grand Prix – (Reworked By RM Hubbert)” | RM Hubbert | 4:34 | |||||
18:45 |
Side C
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „Rano Pano – (Tim Hecker Remix)” | Tim Hecker | 4:45 | |||||
2. | „San Pedro – (The Soft Moon Remix)” | The Soft Moon | 3:53 | |||||
08:38 |
Side D
Nr | Tytuł utworu | Wykonawca | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „Too Raging To Cheers – (Umberto Remix)” | Umberto | 6:29 | |||||
2. | „La Mort Blanche – (Robert Hampson Remix)” | Robert Hampson | 13:41 | |||||
20:10 |
Odbiór
Opinie krytyków
Oceny łączne | |
---|---|
Publikacja | Ocena |
Album of the Year | 65/100[6] |
AnyDecentMusic? | 6.3/10[7] |
Metacritic | 62/100[8] |
Recenzje | |
Publikacja | Ocena |
AllMusic | ![]() |
The Arts Desk | ![]() |
Clash | 6/10[11] |
Consequence of Sound | C-[12] |
DIY | ![]() |
Exclaim! | 8/10[14] |
The Irish Times | ![]() |
The Line of Best Fit | 7/10[16] |
musicOMH | ![]() |
NME | ![]() |
Pitchfork | 7.0/10[19] |
Prog Archives | ![]() |
Record Collector | ![]() |
The Skinny | ![]() |
Slant Magazine | ![]() |
Album otrzymał średnią ocenę 65 na 100 na podstawie 13 recenzji krytycznych w zestawieniu Album of the Year[6], 6.3/10 na podstawie 16 recenzji w zestawieniu AnyDecentMusic?[7] i 62 na 100 na podstawie 14 recenzji w podsumowaniu Metacritic, z komentarzem „ogólnie przychylne opinie”[8].
W ocenie Heather Phares z AllMusic A Wrenched Virile Lore to „zestaw przeróbek, które są bardziej spójne niż ich [Mogwai] poprzednie wydawnictwo, Kicking a Dead Pig a jednocześnie sprawiają, że utwory z Hardcore Will Never Die, But You Will zmierzają w zupełnie innych kierunkach niż ich pierwowzory i każdy nich z osobna. Pomaga w tym fakt, że zespół zaangażował kadrę remikserów, którzy odnoszą się do różnych aspektów ich brzmienia i dzielą z nimi ducha indywidualizmu”[9].
Również w opinii Stuarta Bermana z magazynu Pitchfork A Wrenched Virile Lore w porównaniu poprzednim remix albumem, Kicking a Dead Pig jawi się jako „bardziej spójne dzieło, prezentując intelektualną, alternatywną reimaginację wydawnictwa Mogwai z 2011 roku, Hardcore Will Never Die But You Will[19].
Chris Saunders z musicOMH ocenia, iż A Wrenched Virile Lore jako samodzielne wydawnictwo, traci swój kontekst, jeżeli się nie zna Hardcore Will Never Die But You Will, zauważając jednocześnie: „nie znaczy to, że nie jest to imponująca kolekcja, ale prawdziwą korzyść odniosą ci, którzy już znają te utwory i mogą usłyszeć ich esencję, szczególnie tam, gdzie remiks najbardziej różni się od oryginału. (...) Jak w przypadku każdego zestawu remiksów, niektóre z nich są bardziej odważne niż inne. A Wrenched Virile Lore ma wystarczająco dużo do dodania do Hardcore... bez konieczności zaistnienia jako samodzielny album Mogwai. Fani oryginalnego albumu znajdą na nim kilka unikalnych ujęć utworów, jak również przeróbek, z których niektóre brzmią bardziej jak dawne, zniekształcone, agresywne Mogwai”. Podsumowując stwierdza, iż dla każdego, kto nie zna remix albumu, lepszym wyjściem będzie jednak kupno oryginalnego albumu studyjnego[17].
Joe Clay z magazynu The Quietus uważa, iż remikserzy „wykonali swoje zadanie, przekształcając wypożyczony materiał w coś nie lepszego, ale równie wartościowego”, a nowe utwory „zasługują na to, by istnieć samodzielnie. A Wrenched Virile Lore jest pełen pomysłów wartych podchwycenia, a nie tylko świadomości, że sam album z remiksami nie jest przeżytkiem”[24].
„A Wrenched Virile Lore to intrygująca i pełna przygód kolekcja, która zwiększa radość słuchacza z poznawania i doceniania materiału źródłowego” – ocenia Jamie Atkins z magazynu Record Collector|[21].
A Wrenched Virile Lore to solidna kolekcja ciężkich, IDM-owych reimaginacji, pozbawiających Mogwai gęstej atmosfery na rzecz pulsujących syntezatorów i polirytmicznych automatów perkusyjnych. (…) Choć dla fanów Mogwai nie jest to może niezbędny materiał do słuchania, umieszczone w szerszym kontekście utwory A Wrenched Virile Lore z pewnością pozwolą lepiej docenić jeden z najlepszych albumów zespołu od lat” – twierdzi Matthew Ritchie z Exclaim![14].
A Wrenched Virile Lore w opinii Yorgo Douramacosa ze Slant Magazine „uwydatnia te cechy Hardcore Will Never Die, które łatwo byłoby albo całkowicie przeoczyć, albo wygodnie zignorować, co czyni go wartościowym uzupełnieniem tego i tak już wyjątkowego albumu”[23].
Według magazynu Fact A Wrenched Virile Lore nie jest „tak przełomowy ani tak dziwaczny jak jego poprzednik, ale i nie jest pozbawiony zalet”. Jako przykład na poparcie tej ostatniej tezy podano rozbudowany remiks 'Rano Pano', który „przy zachowaniu znajomego dźwięku oryginału, kładzie akcent w nowych miejscach, wydobywając zupełnie inną formę” czy 'La Mort Blanche' Roberta Hampsona, rozbudowany do „13-minutowej, mieniącej się epopei”[1].
Paula Mejia z magazynu Consequence of Sound uważa, że remix album Mogwai jest pewnym odejściem „od tradycyjnie nietradycyjnego post-rocka grupy, który jest dokładnie tym, czym powinien być, i być może jest to sukces sam w sobie. Nie jest to jednak elektroniczna uczta, na którą wskazywałaby lista utworów z udziałem [zaproszonych] gości” – podsumowuje dając albumowi ocenę C-[12].
„Sama natura albumów z remiksami sprawia, że rzadko tworzą one spójną całość” – ocenia Bevis Man z magazynu DIY dając wydawnictwu tylko 2,5 gwiazdki (z 5)[13].
Przypisy
- ↑ a b Fact Magazine: Mogwai’s albums ranked from worst to best. Fact. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Mogwai – A Wrenched Virile Lore. Discogs. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Mogwai – A Wrenched Virile Lore. Discogs. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Mogwai – A Wrenched Virile Lore. Discogs. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ bright light !: "a wrenched virile lore". youngteam.co.uk. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Album of the Year: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. Album of the Year. [dostęp 2024-08-05]. (ang.).
- ↑ a b AnyDecentMusic?: Mogwai: A Wrenched Virile Lore. AnyDecentMusic?. [dostęp 2023-07-11]. (ang.).
- ↑ a b Metacritic: A Wretched Virile Lore by Mogwai. Metacritic. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Heather Phares: A Wrenched Virile Lore – Mogwai. AllMusic. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Bruce Dessau: CD: Mogwai A Wrenched Virile Lore. The Arts Desk. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ TC: Mogwai – A Wrenched Virile Love. Clash. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Paula Mejia: Album Review: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. Consequence of Sound. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Bevis Man: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. DIY. [dostęp 2024-08-05]. (ang.).
- ↑ a b Matthew Ritchie: Mogwai A Wrenched Virile Lore. Exclaim!. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Brian Keane: Mogwai: A Wrenched Virile Lore. The Irish Times. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Michael James Hall: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. The Line of Best Fit. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Chris Saunders: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. musicOMH. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Noel Gardner: Mogwai – ‘A Wrenched Virile Lore’. NME. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Stuart Berman: Mogwai: A Wrenched Virile Lore. Pitchfork. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ TCat: Mogwai A Wrenched Virile Lore. Prog Archives. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Jamie Atkins: A Wrenched Virile Lore | Mogwai. Record Collector. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Darren Carle: Mogwai – A Wrenched Virile Lore. The Skinny. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ a b Yorgo Douramacos: Review: Mogwai, A Wrenched Virile Lore. Slant Magazine. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- ↑ Joe Clay: Mogwai: A Wrenched Virile Lore. The Quietus. [dostęp 2022-03-20]. (ang.).
- p
- d
- e
Albumy studyjne |
|
---|---|
Albumy koncertowe |
|
Kompilacje |
|
EP |
|
Single |
|
Remixy |
|
Ścieżki dźwiękowe |
|
Wytwórnie płytowe | |
Powiązane |
Strona internetowa