Acrophyseter
Acrophyseter | |||
Lambert, Bianucci & Muizon, 2008[1] | |||
Okres istnienia: późny miocen PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 11.63/5.333 11.63/5.333 | |||
![]() Czaszka Acrophyseter deinodon | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | parzystokopytne | ||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzaj | Acrophyseter | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Acrophyseter deinodon Lambert, Bianucci & Muizon, 2008 | |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Acrophyseter – wymarły rodzaj ssaków z infrarzędu waleni (Cetacea) żyjących około 6 milionów lat temu, których szczątki znaleziono w formacji Pisco w Peru[1].
Budowa
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Acrophyseter_deinodon.jpg/220px-Acrophyseter_deinodon.jpg)
Rodzaj i jego gatunek typowy, Acrophyseter deinodon, opisano w 2008 roku. Pierwszy człon nazwy Acrophyseter pochodzi od greckiego przymiotnika akros (ostry) i odnosi się do krótkiego, ostro zakończonego, zwróconego do góry pyska walenia. Natomiast drugi człon nazwy Acrophyseter, tj. Physeter, jest naukowym określeniem kaszalotów. Jednakże w przeciwieństwie do współczesnych kaszalotów, A. deinodon osiągał względnie niewielkie rozmiary ciała, dochodzące maksymalnie do około 4 m długości, jak również posiadał zęby zarówno na szczęce, jak i na żuchwie. Zębów szczękowych było 12 par, żuchwowych natomiast 13 par. Duże, ostre zęby były silnie umocowane w głębokich zębodołach. Epitet gatunkowy deinodon jest zbitką dwóch greckich wyrazów: deinos (straszliwy) i odon (ząb). Tylne dolne zęby Acrophyseter były rozstawione blisko siebie, co sugeruje, że służyły do cięcia, inaczej niż u dzisiejszych kaszalotów, zdobywających pokarm poprzez zasysanie, które nie mają nawet zębów na szczękach. Różnice te wskazują, że Acrophyseter żywił się dużą zdobyczą, taką jak mniejsze walenie, na przykład Piscolithax, płetwonogimi, Acrophoca, pingwinami, Spheniscus urbinai, żyjącymi współcześnie z nim na tym obszarze. Acrophyseter różnił się od współczesnych kaszalotów pewnymi cechami czaszki, takimi jak wielkość zębów czy obecność na nich szkliwa. Odmienności te nie wskazują na przynależność Acrophyseter ani do prawdopodobnej grupy złożonej z rodzajów Brygmophyseter i Zygophyseter, ani do grupy zawierającej Aulophyseter i współczesne Physeteroidea, kaszaloty małe i kaszalotowate[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[1][2]:
- Acrophyseter deinodon Lambert, Bianucci & Muizon, 2008
- Acrophyseter robustus Lambert, Bianucci & Muizon, 2016
Przypisy
- ↑ a b c d O. Lambert, G. Bianucci & Ch. Demuizon. A New Stem-Sperm Whale (Cetacea, Odontoceti, Physeteroidea) from the Latest Miocene of Peru. „Comptes Rendus Palevol”. 7, s. 361–369, 2008. DOI: 10.1016/j.crpv.2008.06.002. (ang.).
- ↑ O. Lambert, G. Bianucci & Ch. Demuizon. Macroraptorial sperm whales (Cetacea, Odontoceti, Physeteroidea) from the Miocene of Peru. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 179 (2), s. 30, 2016. DOI: 10.1111/zoj.12456. (ang.).
- EoL: 4530276
- GBIF: 4971117
- identyfikator taksonu Fossilworks: 131405