Alanqa
Alanqa | |||
![]() Holotyp Alanqa saharica (A) porównany z czaszką Zhejiangopterus (B) i żuchwą kecalkoatla (C) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
Rząd | pterozaury | ||
Podrząd | pterodaktyle | ||
Nadrodzina | azdarchoidy | ||
Rodzina | azdarchidy | ||
Rodzaj | Alanqa | ||
Gatunki | |||
|
Alanqa – rodzaj pterozaura z rodziny azdarchidów (Azhdarchidae) żyjącego na początku późnej kredy na obecnych terenach Afryki. Został opisany w 2010 roku przez Nizara Ibrahima i współpracowników w oparciu o pięć fragmentów szczęk odkrytych w złożach Kem Kem w Maroku. Holotypem jest spojenie żuchwy oznaczone numerem katalogowym FSAC-KK 26[1]. Dwa fragmenty (BSP 1993 IX 338 i BSP 1996 I 36) zostały po raz pierwszy opisane w 1999 roku przez Petera Wellnhofera i Érica Buffetauta i wstępnie zidentyfikowane jako należące do pteranodontów[2], jednak z taką interpretacją nie zgodzili się Aleksander Awerianow i współpracownicy, którzy zasugerowali, że skamieniałości te należą do azdarchidów[3]. W Kem Kem odnaleziono również szczątki szkieletu pozaczaszkowego azdarchidów – Ibrahim i in. nie zdecydowali się przypisać ich do Alanqa saharica, jednak ich zdaniem hipoteza taka jest prawdopodobna. Holotyp składa się z trzech sąsiadujących fragmentów o łącznej długości 344 mm – długość brakującej części oszacowano na podstawie porównań z innymi azdarchidami na około 80 mm. Długość żuchwy FSAC-KK 26 wynosiła prawdopodobnie około 67,5 cm. Większość szczątków odnalezionych w Kem Kem – w tym również holotyp – należała do osobników o rozpiętości skrzydeł wynoszącej 3–4 m, jednak fragment dużego kręgu szyjnego, prawdopodobnie również należący do Alanqa saharica, sugeruje, że przedstawiciele tego gatunku mogli osiągać nawet 6 m rozpiętości skrzydeł. Szczęki były proste i ostro zakończone, podobnie jak należące do rodzajów Zhejiangopterus i Quetzalcoatlus, co wspiera hipotezę o przynależności A. saharica do Azhdarchidae. Nie odnaleziono żadnych zębodołów, co dowodzi, że Alanqa była bezzębna. Szczęki prawdopodobnie pokrywała ramfoteka[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Alanqa_saharica.png/220px-Alanqa_saharica.png)
Dokładne datowanie osadów Kem Kem, w których odkryto szczątki A. saharica, jest niepewne. Panuje konsensus, że powstały one pod koniec wczesnej lub na początku późnej kredy – ze względu na duże podobieństwa w faunie kręgowców do egipskiej formacji Baharija, datowanej na najwcześniejszą górną kredę, uważa się, że skały Kem Kem powstały w cenomanie. Gatunkiem typowym rodzaju Alanqa jest A. saharica. Nazwa rodzajowa pochodzi od arabskiego al Anqa – przypominającego feniksa mitycznego stworzenia, podobnego do Simurgha z mitologii perskiej. Nazwa gatunkowa saharica pochodzi od Sahary i odnosi się do miejsca odnalezienie holotypu. Odkrycie Alanqa dowodzi, że azdarchidy, znane wcześniej niemal wyłącznie z Laurazji, rozprzestrzeniły się na tereny Gondwany na początku późnej kredy[1].
Przypisy
- ↑ a b c Nizar Ibrahim, David M. Unwin, David M. Martill, Lahssen Baidder, Samir Zouhri. A new pterosaur (Pterodactyloidea: Azhdarchidae) from the Upper Cretaceous of Morocco. „PLoS ONE”. 5(5): e10875, 2010. DOI: 10.1371/journal.pone.0010875. (ang.).
- ↑ Peter Wellnhofer, Éric Buffetaut. Pterosaur remains from the Cretaceous of Morocco. „Paläontologische Zeitschrift”. 73 (1-2), s. 133–142, 1999. DOI: 10.1007/BF02987987. (ang.).
- ↑ A.O. Averianov, M.S. Arkhangelsky, E.M. Pervushov. A new late Cretaceous azhdarchid (Pterosauria, Azhdarchidae) from the Volga Region. „Paleontological Journal”. 42 (6), s. 634–642, 2008. DOI: 10.1134/S0031030108060099. (ang.).
- p
- d
- e
- kategoria
- lista
- era mezozoiczna: trias, jura, kreda
Rhamphorhynchoidea | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pterodaktyle |
|
- EoL: 18769403
- GBIF: 8639844
- identyfikator taksonu Fossilworks: 167134