Aleksander Hellat
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 20 sierpnia 1881 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 1943 | ||
Minister spraw zagranicznych | |||
Okres | od 1922 | ||
Poprzednik | Ants Piip | ||
Następca | Friedrich Akel | ||
Minister spraw zagranicznych | |||
Okres | od 1927 | ||
Poprzednik | Friedrich Akel | ||
Następca | Hans Rebane | ||
|
Aleksander Hellat (ur. 20 sierpnia 1881 w Dorpacie, zm. 28 listopada 1943 w obwodzie kemerowskim) – estoński polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych Estonii (1922–1923, 1927) i poseł w Warszawie (1921–1922).
Życiorys
Ukończył prawo na Uniwersytecie w Dorpacie, po czym pracował jako adwokat. Sprawował urząd mera Tallinna, później zaciągnął się do służby dyplomatycznej (m.in. jako poseł na Łotwie). W kwietniu 1921 objął placówkę dyplomatyczną w Warszawie po tym jak RP uznała 31 grudnia 1920 Republikę Estońską de iure, jednak aż do początku 1922 rezydował w Rydze.
21 lutego 1922 złożył listy uwierzytelniające Naczelnikowi Państwa Józefowi Piłsudskiemu, jednak już w listopadzie tego roku opuścił Warszawę, by objąć tekę ministra spraw zagranicznych Estonii, którym był do 1923. Po raz drugi ministrem został w 1927.
Oprócz posłowania w Warszawie reprezentował Republikę Estońską na Węgrzech, Rumunii i w Grecji (1922).
Bibliografia
- Raimo Pullat, "Od Wersalu do Westerplatte. Stosunki estońsko-polskie w okresie międzywojennym", Kraków 2003
- p
- d
- e
Posłowie |
|
---|---|
Ambasadorowie |
|