Andrzej Dobrzeniecki
![]() Ppłk pil. Andrzej Dobrzeniecki – w kabinie myśliwca LiM-5, przed lotem – 1968 r. | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 7 marca 1929 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 30 sierpnia 2000 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1947 – ? | ||
Siły zbrojne |
| ||
Formacja | |||
Jednostki | 1 pułk lotnictwa myśliwskiego | ||
Stanowiska | z-ca szefa zespołu Wojsk Lotniczych w Inspekcji Sił Zbrojnych. | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Andrzej_Dobrzeniecki_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Andrzej_Dobrzeniecki_-_gr%C3%B3b.jpg)
Andrzej Dobrzeniecki (ur. 7 marca 1929 w Wągrowcu, zm. 30 sierpnia 2000 w Warszawie) – podpułkownik pilot[1] Wojska Polskiego. Jeden z pilotów testowych samolotów Lim-5M[2] i Lim-6bis[3].
Życiorys
Po ukończeniu Gimnazjum Pedagogicznego w Wągrowcu w roku 1947 został powołany do zasadniczej służby wojskowej. W 1948 ochotniczo wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, którą ukończył w stopniu podporucznika. Skierowany do służby w 1 pułku lotnictwa myśliwskiego, od 1950 dowódca klucza lotniczego w tym pułku, od 1952 dowódca eskadry. Później został inspektorem pilotażu w Dowództwie 5 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego.
W 1951 jako jeden z pierwszych polskich pilotów został przeszkolony w ZSRR na samolocie Jak-17UTI[4].
W latach 1954–1956 był pierwszym dowódcą 62 pułku szkolno-treningowego w Poznaniu[5][6]. Od 1964 r. pełnił obowiązki szefa wydziału inspektorów lotnictwa w Zarządzie Szkolenia Lotniczego, od roku 1966 szef tego wydziału w Inspektoracie Lotnictwa. W latach 1970–1974 piastował stanowisko zastępcy szefa zespołu Wojsk Lotniczych w Inspekcji Sił Zbrojnych.
W roku 1968 zasiadał w komisji badającej działalność Aeroklubu PRL. Był przewodniczącym Podkomisji Specjalistycznej do spraw Szkolenia[1].
Pilot wojskowy pierwszej klasy z nalotem ogólnym ponad 1500 godzin. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972). Pochowany na cmentarzu Północnym w Warszawie[7].
Publikacje
- Pamiętnik pilota (1969) – w oparciu o osobisty dziennik lotów przedstawia odradzanie się polskiego lotnictwa po II wojnie światowej, traktuje o pracy i nauce młodego pilota odrzutowych myśliwców w tamtym czasie[8].
Działalność agenturalna
Według materiałów zgromadzonych w inwentarzu Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1948-1965 tajnym współpracownikiem (informatorem) Informacji Wojskowej oraz Wojskowej Służby Wewnętrznej o pseudonimie "Nyssa"[9].
Przypisy
- ↑ a b Dominik Zemła. Aeroklub Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w normatywach Ministerstwa Obrony Narodowej i archiwaliach z lat 1958–1973. „Rocznik Archiwalno-historyczny CAW”. s. 224. [dostęp 2013-01-08]. (pol.).
- ↑ Lim-5M
- ↑ Lim-6bis
- ↑ Jak-17 w Polsce. [dostęp 2013-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-12)].
- ↑ Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. s. 165.
- ↑ GALERIA – 62 PSzTLM. [dostęp 2019-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-28)].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze
- ↑ Pamiętnik pilota w books.google.pl
- ↑ Szefostwo Wojskowej Służby Wewnętrznej w Warszawie (1943) 1957-1990
Bibliografia
- Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "SWAT", 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.
- 31 Baza Lotnictwa Taktycznego – Na początku był kapitan