Arno z Salzburga
![]() Arno z Salzburga przed papieżem Leonem III | |||
Data urodzenia | między 740 a 750 | ||
---|---|---|---|
Data śmierci | 24 stycznia 821 | ||
Biskup Salzburga | |||
Okres sprawowania | 785-798 | ||
Arcybiskup Salzburga | |||
Okres sprawowania | 798-821 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Sakra biskupia | 11 czerwca 785 | ||
|
Arno z Salzburga (ur. między 740 a 750, zm. 24 stycznia 821[1]) – biskup Salzburga od 785 roku, pierwszy arcybiskup Salzburga od 798 roku.
Życiorys
Arno pochodził z rodziny szlacheckiej. Kształcił się w diecezji Freising. W dokumentach figuruje jako diakon w 765 roku, a w 776 roku jako prezbiter. Przebywał w opactwie benedyktyńskim w Elno (obecnie Saint-Amand-les-Eaux we Francji), gdzie poznał Alkuina[1]. Od 26 maja 782 roku pełnił w klasztorze tym funkcję opata[2]. Został mianowany biskupem Salzburga i 11 czerwca 785 roku otrzymał sakrę biskupią[2]. W 787 roku w imieniu księcia Bawarii Tassilo III prosił papieża Hadriana I o mediację pomiędzy księciem a Karolem Wielkim[3]. Od 791 roku pełnił funkcję missus dominicus[4]. Sukcesy militarne Karola Wielkiego w walkach z Awarami spowodowały rozszerzenie na południowy wschód działalności misyjnej ośrodka w Salzburgu[1].
W 798 roku diecezja Salzburga została podniesiona do rangi archidiecezji, Arno otrzymał paliusz od papieża Leon III i stał się pierwszym arcybiskupem Salzburga. Arno był obecny w Rzymie podczas koronacji Karola Wielkiego 25 grudnia 800 roku[1][4], a w 811 roku znalazł się wśród osób sygnujących testament Karola Wielkiego (jego podpis znajduje się na trzecim miejscu)[1].
Arno promował naukę i sztukę w Salzburgu, założył w tym mieście bibliotekę. Dbając o rozwój kościoła w zarządzanej przez siebie diecezji zwołał kilka synodów: 20 sierpnia 798 roku w Reisbach, 20 stycznia 799 roku również w Reisbach (synod kontynuowany w tym samym roku we Freising i Salzburgu), kolejne synody zwołał: 16 czerwca 804, w maju 805, 16 stycznia 807 roku[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e Heinz Löwe: Arn (Arno, Aquila). W: Neue Deutsche Biographie. T. 1: Aachen – Behaim. Duncker & Humblot, 1953, s. 355. (niem.).
- ↑ a b Max Büdinger: Arno von Salzburg. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 1: Van der Aa – Baldamus. 1875, s. 575-577. (niem.).
- ↑ Biographical dictionary of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge. T. 3. London: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1844, s. 587. [dostęp 2019-09-08]. (ang.).
- ↑ a b Roman Michałowski: The Gniezno summit. Brill, 2016, s. 45-46. ISBN 978-90-04-30523-6. [dostęp 2019-09-08]. (ang.).
- ↑ Paul B. Pixton: The German episcopacy and the implementation of the decrees of the fourth Lateran Council 1216-1245. Leiden: E.J. Brill, 1995, s. 25-26. [dostęp 2019-09-08]. (ang.).
- Treccani: arnone-di-salisburgo