Białko Bence'a-Jonesa
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Bence_Jones_Protein_MLE1.jpg/220px-Bence_Jones_Protein_MLE1.jpg)
Białko Bence’a-Jonesa – występujące w krwi i moczu, nieprawidłowe białko, które jest dimerami łańcuchów lekkich immunoglobulin.
Białko to ma znaczenie w diagnostyce laboratoryjnej, klasyfikacji i przy ustalaniu rokowania szpiczaka mnogiego. Białko Bence’a-Jonesa stwierdza się także u chorych z makroglobulinemią Waldenströma. Badanie laboratoryjne na obecność tego białka w moczu może być wykorzystane jako badanie swoistego markera nowotworowego (występuje u 2/3 pacjentów ze szpiczakiem mnogim).
Dawniej do oznaczenia białka Bence’a-Jonesa w moczu stosowano metodę precypitacji termicznej, obecnie stosuje się elektroforezę na żelu agarozowym.
Białko zostało po raz pierwszy opisane w 1847 roku przez angielskiego lekarza i chemika Henry’ego Bence’a Jonesa.
Zobacz też
- białko M
Bibliografia
- Renè Caquet: 250 badań laboratoryjnych. Kiedy zlecać, jak interpretować. Warszawa: PZWL, 2009, s. 55–56. ISBN 978-83-200-4064-7.
- Hematologia (Wielka Interna t. 10) pod red. Anny Dmoszyńskiej, Medical Tribune, Warszawa, 2011, s. 533, ISBN 978-83-62597-18-5.
- Jadwiga DwilewiczTrojaczek: VI.F.4.1 Szpiczak plazmocytowy. W: Interna Szczeklika • Podręcznik chorób wewnętrznych • 2012. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2012, s. 1678. ISBN 978-83-7430-336-1.
- Britannica: science/Bence-Jones-protein
- Catalana: 0009030