Bisonalveus
Bisonalveus | |||
Gazin, 1956[1] | |||
![]() Rysunek żuchwy Bisonalveus | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Podkrólestwo | |||
Nadtyp | |||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Infratyp | żuchwowce | ||
Nadgromada | czworonogi | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Rząd | Pantolesta | ||
Rodzina | Pantolestidae | ||
Rodzaj | Bisonalveus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Bisonalveus browni Gazin, 1956 | |||
Gatunki | |||
| |||
|
Bisonalveus – wymarły rodzaj ssaka z rodziny Pantolestidae. Był prawdopodobnie spokrewniony z dzisiejszym pangolinem.
Odkryty został w 1956 w Albercie (Kanada). Znany jest głównie ze skamieniałej szczęki datowanej na 60 milionów lat (paleocen). Przypominał on dzisiejsze ryjówki.
Ciekawe jest, że znajdujące się na jego kłach rowki mogły być używane do zadawania jadowitych ukąszeń. Dzisiaj jad wśród ssaków występuje jedynie u dziobaka australijskiego i kilku torbaczy. Być może więc Bisonalveus używał go do unieruchamiania swych ofiar.
Etymologia
Bisonalveus: rodzaj Bison C.H. Smith, 1827 (bydło); łac. alveus „basen, dorzecze”; w aluzji do stanowiska w Bison basin, w hrabstwie Fremont, w stanie Wyoming[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należały następujące gatunki[2]:
- Bisonalveus browni Gazin, 1956[1]
- Bisonalveus gracilis Fox & Scott, 2020[3]
- Bisonalveus holtzmani Gingerich, 198[4]
Przypisy
- ↑ a b c Ch.L. Gazin. Paleocene mammalian faunas of the Bison Basin in south-central Wyoming. „Smithsonian miscellaneous collections”. 131 (6), s. 17, 1956. (ang.).
- ↑ J. Zijlstra: Bisonalveus. Hesperomys project. [dostęp 2022-02-22]. (ang.).
- ↑ R.C. Fox & C.S. Scott. Bisonalveus gracilis n. sp. (Pentacodontidae, Cimolesta): novel dental adaptations and their paleobiological implications in a small Paleocene mammal. „Palaeontographica”. Abteilung a. 315 (1–4), s. 67–119, 2020. DOI: 10.1127/pala/2020/0087. (ang.).
- ↑ P.D. Gingerich. New Adapisoricidae, Pentacodontidae, and Hyopsodontidae (Mammalia, Insectivora and Condylarthra) from the Late Paleocene of Wyoming and Colorado. „Contributions from the Museum of Paleontology, University of Michigan”. 26 (11), s. 243, 1983. (ang.).