Byker
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Kraj |
| ||
Region | North East | ||
Hrabstwo | Tyne and Wear | ||
Dystrykt | Newcastle upon Tyne | ||
Populacja (2011) • liczba ludności |
| ||
Położenie na mapie Tyne and Wear ![]() | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||
Położenie na mapie Anglii ![]() | |||
54,975°N 1,578°W/54,975000 -1,578000 | |||
|
Byker – dzielnica miasta i dystryktu (unitary authority) Newcastle upon Tyne w Anglii, w hrabstwie Tyne and Wear[1]. W 2011 roku dzielnica liczyła 12 206 mieszkańców[2].
Osiedle Ralpha Erskina
W ramach rewitalizacji tej części miasta w 1969 powierzono Ralphowi Erskinowi zaprojektowanie tu nowego osiedla przeznaczonego dla osób już tu zamieszkujących. W ramach założenia zakładano budowę dużego bloku izolującego wnętrze osiedla od hałasu pobliskiej autostrady. Dodatkowo, według projektu, należało zachować więzi i charakter starych sąsiedztw, stworzyć architekturę przyjazną mieszkańcom, wznieść budynki o lokalnej indywidualności, a także wykorzystać południowe nachylenie terenu z atrakcyjnym widokiem na rzekę Tyne. Zakładano, że każde z mieszkań mieć będzie własny ogródek i 1,25 miejsca parkingowego. Łącznie osiedle zaplanowano na 9500 mieszkańców[3].
Blok obrzeżny (zwany Wałem, ang. Byker Wall) ma 1,6 km długości i wije się z najwyższego punktu osiedla do miejsca w dolinie, gdzie tworzy wysoki budynek z najmniejszymi mieszkaniami. Od strony autostrady blok ten ma tylko małe okienka oraz wentylatory od pomieszczeń sanitarnych. Wielkość obiektu optycznie pomniejszono stosując różnorakie wzory i faktury na elewacji. Wewnątrz osiedla przeważają budynki niewielkie i drobne, w 70% szeregowe. Widok na rzekę Tyne rozciąga się z balkonów i galerii z drewnianymi, bejcowanymi balustradami o różnym zabarwieniu. Osiedle ma duży udział terenów zielonych, pieszych ścieżek, zaułków i kącików. Podwórka przydomowe oddzielono od ciągów pieszych niewysokimi płotkami. Zapewniono też szeroką infrastrukturę: szkoły, kościoły, centrum handlowe i gastronomię. Zaprojektowano też sklepy w budynkach narożnych, w miarę możliwości odpowiadające dawnym lokalizacjom, do których byli przyzwyczajeni mieszkańcy[3].
![1](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Dalton_Crescent%2C_Byker_Wall_-_geograph.org.uk_-_1776765.jpg/220px-Dalton_Crescent%2C_Byker_Wall_-_geograph.org.uk_-_1776765.jpg)
![2](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Byker_Wall_from_Dalton_Street_-_geograph.org.uk_-_1776778.jpg/220px-Byker_Wall_from_Dalton_Street_-_geograph.org.uk_-_1776778.jpg)
![3](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Behind_Byker_Wall_-_geograph.org.uk_-_1776427.jpg/220px-Behind_Byker_Wall_-_geograph.org.uk_-_1776427.jpg)
Przypisy
- ↑ Ordnance Survey linked data
- ↑ Neighbourhood Statistics. [dostęp 2016-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-11)].
- ↑ a b PaulhansP. Peters PaulhansP., RolfR. Rosner RolfR., Małe zespoły mieszkaniowe, domki jednorodzinne, małe osiedla, RobertR. Tauszyński (tłum.), Warszawa: Arkady, 1983, s. 138-139, ISBN 83-213-3084-3, OCLC 749631770 .
- p
- d
- e
|