Cante Alentejano
Pochodzenie | Portugalia |
---|---|
Instrumenty | głosy |
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |||
![]() grupa wykonująca Cante Alentejano | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Typ | niematerialne dziedzictwo kulturowe | ||
Spełniane kryterium | R1, R2, R3, R4, R5 | ||
Numer ref. | 01007 | ||
Region[b] | Europa i Ameryka Północna | ||
Historia wpisania na listę | |||
Wpisanie na listę | 2014 | ||
brak współrzędnych | |||
| |||
Cante Alentejano (śpiew z Alentejo) – tradycyjny śpiew polifoniczny z Portugalii, wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości UNESCO 27 listopada 2014 r.[1][2]
Charakterystyka
Pieśni z Alentejo to oryginalny, portugalski gatunek muzyczny. Jego źródeł upatruje się w skrzyżowaniu wpływów arabskich i śródziemnomorskich[3]. Wyróżniają się charakterystyczną linią melodyczną, tekstem i stylem wokalnym. Pieśni są wykonywane przez zespoły chóralne mężczyzn lub kobiet (nigdy nie są one mieszane), bez akompaniamentu instrumentów (a cappella). Chór może liczyć do trzydziestu osób i jest podzielony na mniejsze zespoły.
Najpierw solista (ponto) intonuje pieśń jest w niskiej tonacji, później wchodzi wyższy głos (alt), często z dodaniem ozdobników, a następnie rozbrzmiewa cały chór, śpiewając pozostałe strofy w równoległych tercjach. Alt dominuje nad chórem w trakcie wykonywania całej pieśni. Bogaty repertuar tradycyjnych poematów wykonywany jest według dawnych lub na nowo skomponowanych melodii. Zwrotki mogą być wielokrotnie powtarzane[4].
Pieśni alenteżańskie[3] opisują trudy wiejskiego życia, naturę, miłość, macierzyństwo, a także zmiany kulturowo-społeczne, nostalgię i tęsknotę za rodzinnym domem. W czasie dyktatury Salazara zabraniano ich wykonywania kobietom[5].
W celu zachowania pamięci o śpiewie alenteżańskim utworzono Museo do Cante[6], które prowadzi inwentaryzację pieśni, gromadzi nagrania oraz wszelkie dokumenty związane z Cante Alentejano i dba o popularyzację śpiewu w kolejnych pokoleniach[7].
Przypisy
- ↑ Tradycyjny portugalski śpiew wpisany na listę UNESCO [online], Onet Wiadomości, 27 listopada 2014 [dostęp 2023-08-06] (pol.).
- ↑ Decision of the Intergovernmental Committee: 9.COM 10.35 [online] [dostęp 2023-08-06] (ang.).
- ↑ a b Nie wszystko fado co z Portugalii | Pismo Folkowe [online], pismofolkowe.pl [dostęp 2023-08-06] (pol.).
- ↑ Polski Komitet ds Unesco: Portugalia [online], www.unesco.pl [dostęp 2023-08-06] (pol.).
- ↑ Tajemnica portugalskiej polifonii. Cante Alentejano wczoraj i dziś - Dwójka - polskieradio.pl [online], polskieradio.pl [dostęp 2023-08-06] (pol.).
- ↑ Museu do Cante [online], www.cm-serpa.pt [dostęp 2023-08-06] (port.).
- ↑ Cante Alentejano [online], www.cm-serpa.pt [dostęp 2023-08-06] (port.).