Carl Peters
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 27 września 1856 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 września 1918 | ||
Zawód, zajęcie | podróżnik, publicysta, polityk, kolonialista | ||
|
Carl Peters (ur. 27 września 1856 w Neuhaus nad Łabą, zm. 10 września 1918 w Bad Harzburg) – niemiecki polityk, publicysta, podróżnik i kolonialista. Założyciel Niemieckiej Afryki Wschodniej. 28 marca 1884 założył Niemiecką Spółkę Wschodnioafrykańską.
Życiorys
Pochodzenie i studia
Carl Peters urodził się w Amt Neuhaus w Królestwie Hanoweru jako syn Luterańskiego duchownego. Peters studiował historię i filozofię na uniwersytetach w Getyndze i Tybindze oraz na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. W 1879 r. został odznaczony złotym medalem przez Uniwersytet Fryderyka Wilhelma za rozprawę dotyczącą Traktatu Weneckiego z 1177 r.
Ekspedycje do Afryki Wschodniej
Carl Peters był kolonialnym poszukiwaczem przygód schyłku XIX wieku. W 1884 roku Bismarck niechętnie zgodził się na formalne nabycie kolonii. Peters po dobiciu do brzegów Afryki Wschodniej zorganizował ekspedycję i wyruszył w głąb lądu, gdzie zawarł szereg traktatów z lokalnymi władcami. Zaniedbał konsultacji z niemieckim rządem w tych sprawach, a gdy Bismarck usłyszał o owych traktatach, jednoznacznie się od nich odżegnał. Peters wpadł w dalsze tarapaty, gdy okazało się, że nie tylko maltretował swoich tragarzy, ale również nawiązywał kontakty seksualne z afrykańskimi kobietami. Doniesienia o jego wątpliwym prowadzeniu się zaszokowały opinię publiczną, ale nie powstrzymało to Petersa przed dalszym dążeniem do stworzenia niemieckiego imperium kolonialnego w Afryce.
Towarzystwa kolonialne
Carl Peters założył Towarzystwo Kolonizacji Niemieckiej w 1884 r., które w 1887 r. połączyło się z inną, podobnie ukierunkowaną grupą dając początek Niemieckiemu Towarzystwu Kolonialnemu. Znaczenie Petersa, połączone z wpływami jego zwolenników, wzrosło na tyle, że Bismarck poczuł się zobligowany do uznania jego wschodnioafrykańskiego przedsięwzięcia i ogłoszenia niemieckiego protektoratu nad eksplorowanymi przezeń obszarami, co było pierwszym krokiem na drodze do stworzenia niemieckiej kolonii Tanganiki. Jednakże w 1890 r. następca Bismarcka, Leo von Caprivi, przystał na oddanie części terenów zajętych przez Petersa, przede wszystkim Zanzibaru, Brytyjczykom w zamian za odstąpienie Niemcom wyspy Helgoland położonej na Morzu Północnym.
Bibliografia
- Arne Perras: Carl Peters and German Imperialism 1856-1918 A Political Biography. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0199265107. (ang.).
- Woodruff Smith: The German Colonial Empire. University of North Carolina Press, 2009. ISBN 978-0807897812. (ang.).
- Fritz Ferdinand Müller: Deutschland-Zanzibar-Ostafrika: Geschichte einer deutschen Kolonialeroberung 1884-1890. Berlin: Rutten & Loening, 1990. (niem.).
Linki zewnętrzne
- Biografia Petersa (niem.)
- ISNI: 0000000120173273
- VIAF: 19980848
- LCCN: nr88003135
- GND: 118790536
- LIBRIS: qn258d481c6lfg2
- BnF: 11919360x, 152869850
- SUDOC: 027067971
- SBN: IEIV054467
- NKC: osd2011555855
- NTA: 073946060
- BIBSYS: 14024874
- Open Library: OL1784117A
- PLWABN: 9810594539505606
- NUKAT: n02033277
- J9U: 987007307462505171
- CANTIC: a12291869
- CONOR: 290743907
- WorldCat: lccn-nr88003135
- PWN: 3956235
- Britannica: biography/Carl-Peters
- Universalis: karl-peters
- БРЭ: 2777379
- NE.se: carl-peters
- SNL: Karl_Peters
- DSDE: Carl_Peters