Ceremonia zakończenia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012
![]() | Ten artykuł należy dopracować: od 2020-12 → zweryfikować treść i dodać przypisy, → poprawić tłumaczenie fragmentów tekstu/pojęć (uwaga! nie należy używać automatycznych translatorów bez sprawdzenia uzyskanego dzięki nim tłumaczenia), uzupełnić treść;. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() Stadion Olimpijski w czasie Ceremonii zakończenia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 | |
Państwo |
|
---|---|
Kraj |
|
Miejscowość | Londyn |
Data | 12-13 sierpnia 2012 |
Położenie na mapie Anglii ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
![]() |
Ceremonia zakończenia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 – wydarzenie rozpoczęło się 12 sierpnia 2012 o godz. 21 czasu BST (UTC+1) i zakończyło 13 sierpnia 2012 o godz. 00:11. Całość odbyła się na Stadionie Olimpijskim w Londynie. Motywem było A Symphony of British Music.
Produkcja
Reżyserem i choreografem był Kim Gavin[1], za projektowanie odpowiadała Es Devlin[2], a za muzykę David Arnold[3]. Cała trójka była zachwycona udziałem w projekcie, a Arnold stwierdził, że był to wielki zaszczyt i "jedyna okazja w życiu"[4]. Producentem wykonawczym był Stephen Daldry, a Mark Fisher był odpowiedzialny za projekt produkcji. Ceremonia kosztowała 20 milionów funtów[5]. Wzięło w niej udział około 4 100 wykonawców, w tym 3500 dorosłych wolontariuszy, 380 uczniów z sześciu gmin oraz 250 profesjonalistów. Odbyło się około 15 prób dla wolontariuszy w Three Mills Studio oraz w pełnowymiarowej placówce w Dagenham, we wschodnim Londynie.
Na potrzeby ceremonii, stadion przerobiono na ogromną flagę Wielkiej Brytanii, odpowiadał za to Damien Hirst[6].
Przebieg
Występ połączył teatr, akrobatykę, modę i kilka pokoleń muzycznych gwiazd. Na początku zaśpiewano God save the Queen[7]. Wystąpili m.in. Ray Davies, Fatboy Slim, Jessie J, George Michael, Queen, the Spice Girls, Russell Brand i Eric Idle[8]. Niektórzy wykonawcy odmówili występu, w tym The Rolling Stones, David Bowie, Sex Pistols, Kate Bush i The Libertines[9]. The Spice Girls były niechętnie nastawione do wystąpienia czując, że impreza wystawiona jest przy minimalnych kosztach, jednak ich menadżer Simon Fuller zdołał je przekonać[10].
Królowa i książę Edynburga nie wzięli udziału w ceremonii. Przebywali oni wtedy na wakacjach. Rodzina królewska była reprezentowana przez księcia Harry'ego, księżniczkę i księżną Cambridge[11].
Pod koniec, na scenie w kształcie strzałki, skierowanej do Rio pojawił się Boris Johnson z flagą igrzysk, zaśpiewano hymn olimpijski i przekazano flagę do Jacquesa Rogge, który z kolei przekazał ją Eduardowi Paes, burmistrzowi Rio de Janeiro[12]. Następnie pojawił się Pelé. Miał na sobie brazylijską koszulkę piłkarską ze swoim imieniem i numerem 10 na plecach oraz trójwymiarowy model logo Rio[13]. Całość zakończyła się przemówieniem Sebastiana Coe i Jacquesa Rogga, podziękowaniem wolontariuszom i pokazem sztucznych ogni.
Muzyka
Wielu artystów pojawiło się na żywo[14], a część to nagrania.
- Emeli Sandé – "Read All About It (część III)"
- Urban Voices Collective – "Because"
- Julian Lloyd Webber featuring London Symphony Orchestra – "Salut d'Amour"
- London Symphony Orchestra - "God Save the Queen"
- Madness featuring the Hackney Colliery Band – "Our House"
- Massed Bands of the Guards Division – "Parklife"
- Pet Shop Boys – "West End Girls"
- One Direction – "What Makes You Beautiful"
- The Beatles – "A Day in the Life"
- Ray Davies – "Waterloo Sunset"
- Emeli Sandé – "Read All About It (część III)"
- London Symphony Orchestra – "Parade of Nations/Athletes" (David Arnold cover)
- Elbow featuring Urban Voices Collective & London Symphony Orchestra – "Open Arms", "One Day Like This"
- Madness featuring Hackney Colliery Band – "Our House"
- Household Division Ceremonial State Band – "Parklife" (Blur cover)
- Pet Shop Boys – "West End Girls"
- One Direction – "What Makes You Beautiful"
- Kate Bush – "Running Up that Hill (A Deal with God) (2012 Remix)"
- David Arnold – "Medal Ceremony"
- London Symphony Orchestra – "Oh Uganda, Land of Beauty"
- Urban Voices Collective – "Here Comes the Sun" (The Beatles cover)
- Queen – "Bohemian Rhapsody"
- Liverpool Philharmonic Youth Choir featuring John Lennon – "Imagine"
- George Michael – "Freedom '90", "White Light"
- Kaiser Chiefs – "Pinball Wizard"
- David Bowie – "Space Oddity", "Changes", "Ziggy Stardust", "The Jean Genie", "Rebel Rebel", "Diamond Dogs", "Young Americans", "Let's Dance", "Fashion"
- Annie Lennox – "Little Bird"
- Ed Sheeran featuring Nick Mason, Mike Rutherford i Richard Jones – "Wish You Were Here"
- Russell Brand featuring London Symphony Orchestra – "Pure Imagination"
- Russell Brand featuring Bond – "I Am the Walrus" (The Beatles cover)
- Fatboy Slim – "Right Here, Right Now", "The Rockafeller Skank"
- Jessie J – "Price Tag"
- Tinie Tempah featuring Jessie J – "Written in the Stars"
- Taio Cruz – "Dynamite"
- Jessie J, Tinie Tempah and Taio Cruz – "You Should Be Dancing" (The Bee Gees Cover)
- Spice Girls – "Wannabe", "Spice Up Your Life"
- Beady Eye – "Wonderwall"
- Electric Light Orchestra – "Mr. Blue Sky"
- Eric Idle w towarzystwie sopranki Susan Bullock (jako Britannia), Hackney Colliery Band, London Welsh Rugby Club, Reading Scottish Pipe Band i Blackheath Morris Men – "Always Look on the Bright Side of Life"
- Muse – "Survival"
- Freddie Mercury – "Vocal Improvisation" (Na żywo na Wembley)
- Queen – "Brighton Rock"
- Queen featuring Jessie J – "We Will Rock You"
- London Symphony Orchestra – "Ýmnos is tin Eleftherían"
- London Symphony Orchestra feat. London Welsh Male Voice Choir i London Welsh Rugby Club Choir – "Olympic Hymn"
- London Symphony Orchestra – "Hino Nacional Brasileiro"
- Marisa Monte – "Bachianas Brasileiras No. 5"
- BNegão – "Maracatu Atômico" (Jorge Mautner cover)
- Seu Jorge – "Nem vem que não tem" (Wilson Simonal cover)
- Marisa Monte feat. BNegão i Seu Jorge – "Aquele Abraço" (Gilberto Gil cover)
- London Symphony Orchestra – "Extinguishing the Flame"
- Take That – "Rule the World"
- John Barry – "The John Dunbar Theme" from Dances with Wolves
- David Arnold – "Spirit of the Flame"
- The Who – składanka kompozycji: "Baba O'Riley," "See Me, Feel Me" i "My Generation"
Przypisy
- ↑ Profile: Kim Gavin, director of Olympic closing ceremony, „BBC News”, 13 sierpnia 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ Olympic Closing – 2012 [online], Es Devlin [dostęp 2021-12-22] (ang.).
- ↑ Cindylover1969, London Olympics Closing Ceremony Soundtrack Features Music by David Arnold | Film Music Reporter [online] [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ James Bond composer David Arnold will be 2012 musical director [online], The Telegraph [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ London 2012 Olympic ceremonies budget doubled, „BBC News”, 5 grudnia 2011 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ Damien Hirst’s monumental spin artwork in spectacular display at Olympics 2012 Closing Ceremony - Damien Hirst [online], www.damienhirst.com [dostęp 2020-12-08] .
- ↑ Igrzyska zakończone! Relacja na żywo [online], TVN24 [dostęp 2020-12-08] (pol.).
- ↑ DavidD. Segal DavidD., Britain Takes a Final Bow (Published 2012), „The New York Times”, 12 sierpnia 2012, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ DanD. Sabbagh DanD., David Bowie among UK stars who turned down Olympic closing show, „The Guardian”, 13 sierpnia 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ David Bowie among UK stars who turned down Olympic closing show [online], the Guardian, 13 sierpnia 2012 [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ PaulP. Harris PaulP., King of the Closing Ceremony: Prince Harry is joined by Kate as he takes centre stage as the top Royal [online], Mail Online, 12 sierpnia 2012 [dostęp 2020-12-08] .
- ↑ London ends Olympics on extravagant notes [online], www.aljazeera.com [dostęp 2020-12-08] (ang.).
- ↑ Pelé surprises London 2012 Closing Ceremony crowd with Rio 2016 handover performance, www.insidethegames.biz, 1344 [dostęp 2020-12-08] .
- ↑ BBC Sport - London Olympic Games: The Closing Ceremony [online], web.archive.org, 13 sierpnia 2012 [dostęp 2020-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-13] .