Chillingham Castle
![]() Widok od frontu | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Chillingham | ||
Styl architektoniczny | Gotyk | ||
Ukończenie budowy | 1344 | ||
Położenie na mapie Northumberland ![]() | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||
Położenie na mapie Anglii ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Chillingham Castle – gotycki zamek w Chillingham, w północnej Anglii, w Northumberland, na północ od Newcastle upon Tyne.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/83/Chillingham_Castle_from_the_Italian_Garden.jpg/200px-Chillingham_Castle_from_the_Italian_Garden.jpg)
Obiekt powstał w XII wieku, a w 1344 zyskał pełny system fortyfikacji. Od tego czasu pozostaje w rękach jednej rodziny. Od 1409 panowie zamku tytułują się hrabiami Tankerville (ang. Earls of Tankerville). O budowli wspominał kilkakrotnie William Shakespeare. Zarządzało nią w historii osiemnastu Kawalerów Podwiązki, ale jednocześnie aż ośmiu członków rodziny zostało straconych za zdradę stanu. Zamek zajmował strategiczne położenie podczas waśni granicznych w Northumberlandzie. Był często atakowany, ale pozostawał pod protektoratem królewskim i był zawsze odbudowywany, ciesząc się przychylnością dworu królewskiego przez wieki. Sir Henry Wakefield był skarbnikiem króla Anglii, Edwarda IV, natomiast sir Edward Wakefield, był zarówno skarbnikiem, jak i rewidentem dworu królowej Elżbiety II. W 1245 przebywał tu król Henryk III. Później rezydowali tu królowie Edward I i Jakub I. Król Karol I przebywał tu przez trzy noce na krótko przed uwięzieniem. Król Edward VIII był tu na polowaniu, a członkowie obecnej rodziny królewskiej kontynuowali tradycję prywatnych wizyt w XX i XXI wieku[1].
Architektura
Zamek pozostaje zasadniczo w pierwotnej, średniowiecznej formie, z wyjątkiem galerii, które dodano w czasach Tudorów, z okazji wizyty króla Szkocji, Jakuba VI. W XVIII wieku, według projektów Capability Browna zmieniono ukształtowanie terenu w okolicy. W 1832 przebywający tutaj król Francji, Ludwik Filip, podarował na wyposażenie obiektu wazy z pałacu wersalskiego. Ogrody i aleje zostały zaaranżowane około 1824 według planów Jeffry'ego Wyatville'a[1].
Turystyka
Obiekt jest udostępniony do zwiedzania. Oprócz komnat i ogrodów oglądać można izbę tortur, grobowiec sir Ralpha Greya, który z 80 ludźmi walczył z liczącą 150.000 żołnierzy armią szkocką, a także zagrodę lokalnego bydła. Na miejscu istnieje herbaciarnia i sklep z pamiątkami[2].