Claude Allègre
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 31 marca 1937 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | geochemik, nauczyciel akademicki, polityk | ||
Stanowisko | minister edukacji narodowej, badań naukowych i technologii (1997–2000) | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() | |||
|
Claude Allègre (ur. 31 marca 1937 w Paryżu[1]) – francuski naukowiec, geochemik, nauczyciel akademicki i polityk, w latach 1997–2000 minister edukacji narodowej, badań naukowych i technologii.
Życiorys
Absolwent Uniwersytetu Paryskiego z 1960, doktoryzował się z zakresu fizyki w 1967[2]. Pracował na macierzystej uczelni, a po jej podziale m.in. na Université Paris-Diderot (w latach 1970–2006 jako profesor tego uniwersytetu). Od 1971 do 1974 kierował na nim wydziałem nauk o Ziemi, w latach 1976–1986 stał na czele instytutu badawczego IPGP[3]. W pracy naukowej zajął się m.in. metodami datowania izotopowego[4]. W 1995 został członkiem Francuskiej Akademii Nauk[3].
Był także aktywnym działaczem politycznym. W 1973 wstąpił w szeregi Partii Socjalistycznej[2]. W 1989 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego III kadencji, z którego zrezygnował po kilku miesiącach[1]. W 1992 był radnym regionu Langwedocja-Roussillon[5]. Od 1988 do 1992 pełnił funkcję specjalnego doradcy Lionela Jospina[2]. Od czerwca 1997 do marca 1999 w jego gabinecie sprawował urząd ministra edukacji narodowej, badań naukowych i technologii[6]. W 2008 opuścił socjalistów, później publicznie wspierał UMP i Nicolasa Sarkozy’ego[2].
Głosił poglądy kwestionujące związek między wielkością emisji dwutlenku węgla a zmianami klimatu, wskazując, że przyczyny podwyższania się temperatury nie są znane[7].
Odznaczenia i wyróżnienia
Odznaczony Legią Honorową III klasy, Orderem Palm Akademickich I klasy oraz Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[3]. Wyróżniony doktoratami honoris causa m.in. Cardiff University, University of Bristol i Université Libre de Bruxelles[3].
Za osiągnięcia naukowe otrzymał m.in. Nagroda Crafoorda (1986)[4] oraz Medal Wollastona (1987)[8].
Przypisy
- ↑ a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-03-19].
- ↑ a b c d Claude Allègre. linternaute.com. [dostęp 2017-03-19]. (fr.).
- ↑ a b c d Claude Allègre. academie-sciences.fr. [dostęp 2017-03-19]. (fr.).
- ↑ a b The Crafoord Prize 1986. crafoordprize.se, 1 czerwca 1986. [dostęp 2019-03-20]. (ang.).
- ↑ Claude Allègre. guadeloupe.net. [dostęp 2017-03-19]. (fr.).
- ↑ Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve République. assemblee-nationale.fr. [dostęp 2024-08-17]. (fr.).
- ↑ Claude Allègre wątpi.... rfi.fr, 7 grudnia 2009. [dostęp 2017-03-19].
- ↑ Wollaston Medal. geolsoc.org.uk. [dostęp 2017-03-19]. (ang.).
- p
- d
- e
W dniu powstania | |
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
- p
- d
- e
XX wiek |
|
---|---|
XXI wiek |
|
- ISNI: 0000000108581805
- VIAF: 66462619
- LCCN: n81132486
- GND: 120052490
- NDL: 01130102
- LIBRIS: gdsw35b05pqhdwh
- BnF: 118884967
- SUDOC: 026682559
- SBN: UBOV069789
- NLA: 35003367
- NKC: jo2012701215
- BNE: XX826492
- NTA: 074355767
- BIBSYS: 90403371, 2087891
- CiNii: DA02600166
- Open Library: OL3433703A
- PLWABN: 9810611894505606
- NUKAT: n95005807
- J9U: 987007442576605171
- PTBNP: 126020
- NSK: 000335519
- ΕΒΕ: 199323
- BLBNB: 000173614
- KRNLK: KAC200409920, KAC200800767
- LIH: LNB:dks;=CM
- NE.se: claude-j-allegre
- Scopus: 7007047013