Czarniawka
![]() | Nie mylić z: Czerniawką. |
![]() Czarniawka w Zabrzu na granicy Guido i Kończyc (2021) | |||
Kontynent | Europa | ||
---|---|---|---|
Państwo |
| ||
Województwo | |||
Struga | |||
Długość | 10,5 km | ||
Powierzchnia zlewni | 15,5 km² | ||
Źródło | |||
Miejsce | Ruda Śląska | ||
Współrzędne | 50°18′00,9″N 18°52′30,3″E/50,300250 18,875083 | ||
Ujście | |||
Recypient | Kłodnica | ||
Miejsce | Gliwice Sośnica | ||
Współrzędne | 50°16′28,7″N 18°43′52,7″E/50,274639 18,731306 | ||
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
|
![]() | Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Czarniawka |
Czarniawka (w okresie powojennym nosząca nazwę 'Debrzna'[1]) – polska rzeka, prawobrzeżny dopływ Kłodnicy.
Informacje ogólne
Długość rzeki wynosi 10,5 km, a powierzchnia zlewni to 15,5 km². Źródła Czarniawki znajdują się na terenie miasta Ruda Śląska (okolice przecinania się Drogowej Trasy Średnicowej i ulicy Jana Styczyńskiego[2][3]). Czarniawka przepływa przez południowe dzielnice miasta Zabrze oraz tereny przemysłowe należące do likwidowanej Kopalni Węgla Kamiennego „Makoszowy”. Uchodzi do Kłodnicy w Gliwicach, w dzielnicy Sośnica[4].
Rzeka nie ma własnych dopływów i w dużej mierze jest zasilana opadami atmosferycznymi i ściekami bytowo-gospodarczymi, a za KWK „Makoszowy” jest mocno zanieczyszczona pyłem węglowym, co stanowi znaczny problem dla czystości wód Kłodnicy[4][5].
W okresie międzywojennym Czarniawka stanowiła rzekę graniczną w Zabrzu (Hindenburgu) pomiędzy Polską i Niemcami a od 1933 roku III Rzeszą. Do wyznaczenia granicy doszło po przegraniu przez Niemcy I wojny światowej i wzroście nastrojów nacjonalistycznych na Górnym Śląsku, które skutkowały dwoma powstaniami śląskimi, plebiscytem, a w końcu trzecim powstaniem śląskim, po którym ustalono przebieg granicy. Przejścia graniczne znajdowały się m.in. na ulicy Pszczyńskiej (do dzielnicy Pawłów) i 3 Maja (do dzielnicy Kończyce)[6].
Przypisy
- ↑ SwobodaS. P. SwobodaS., (Nie)autentyczność mikrotoponimów ustalonych po 1945 r. na tzw. Ziemiach Zachodnich, GałkowskiG. A., GliwaG. R. (red.), „Mikrotoponimia i makrotoponimia w komunikacji i literaturze”, Łódź 2015, s. 41–54, ISBN 978-83-7969-626-0 .
- ↑ Mapa okolicy źródła rzeki w Mapach Google.
- ↑ Mapa topograficzna okolicy źródła rzeki w rządowym GeoPortalu.
- ↑ a b Nocoń, W.. Metale ciężkie w osadach dennych wybranych dopływów rzeki Kłodnicy. „Inżynieria i Ochrona Środowiska”. t. 12, nr 1, s. 65-76, 2009. ISSN 1505-3695.
- ↑ W Nocoń, K. Nocoń: Płynące wody powierzchniowe aglomeracji górnośląskiej – problemy i wyzwania.
- ↑ Strona Urzędu Miejskiego w Zabrzu, poświęcona Hindenburgowi.