Dževad Karahasan
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 25 stycznia 1953 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 maja 2023 | ||
Narodowość | bośniacka | ||
Dziedzina sztuki | literatura | ||
Ważne dzieła | |||
| |||
| |||
|
Dževad Karahasan (ur. 25 stycznia 1953 w Duvnie, zm. 19 maja 2023 w Grazu[1]) – bośniacki pisarz, eseista i dramaturg.
Życiorys
W rodzinnej miejscowości Duvno ukończył szkołę podstawową i średnią. W Sarajewie studiował literaturę i teatroznawstwo, a następnie na uniwersytecie w Zagrzebiu uzyskał tytuł doktora nauk filologicznych. Pracował jako dramaturg Teatru Narodowego w Zenicy, był redaktorem pisma „Odjek”. Wybuch wojny w Bośni w 1992 zastał go na stanowisku profesora Akademii Teatralnej w Sarajewie, został następnie jej dziekanem. W 1993 wyjechał wraz z rodziną do Austrii[2].
Pisze powieści, opowiadania, dramaty teatralne, eseje; jest reżyserem teatralnym, choć działa także jako krytyk teatralny. Wydał m.in. tom studiów krytycznych Kazalište i kritika (Teatr i krytyka, 1980) oraz powieści Kraljevske legende (Legendy królewskie, 1980) i Istočni divan (Dywan wschodni, 1989).
Obok działalności literackiej prowadzi także działalność dziennikarską publikując swe artykuły, poświęcone głównie kwestiom tożsamości bośniackiej, w prasie europejskiej. Za swą pracę został wyróżniony nagrodą Charlesa Veillona oraz Nagrodą Herdera.
Do najważniejszych jego dzieł należy powieść Istočni divan (Dywan wschodni), traktująca o losach sufickiego męczennika i świętego Al-Halladża. Jest to swoiste studium życia arabskiego twórcy, myśliciela i aforysty, osadzone w wiernie zrekonstruowanej scenerii Bagdadu z IX w. Za książkę Dnevnik selidbe (Dziennik przesiedlenia, 1994), otrzymał Europejską Nagrodę Literacką za esej. Jest to opowieść o oblężonym Sarajewie oraz życiu ludzi w nieludzkim czasie, przesycona ogólniejszymi refleksjami, dotyczącymi wojny w Bośni oraz stosunku Europy Zachodniej do wydarzeń na Bałkanach.
Książka Dnevnik selidbe, poszerzona o kilka esejów została wydana w Polsce pod tytułem Sarajewska sevdalinka w przekładzie D. Cirlić-Straszyńskiej i J. Pomorskiej, Sejny 1995.
W 2010 otrzymał literacką nagrodę Vilenica.
Przypisy
- ISNI: 0000000108745654
- VIAF: 17241534
- LCCN: n80126850
- GND: 115433368
- NDL: 00744974
- BnF: 120451640
- SUDOC: 028662334
- NLA: 36053100
- NKC: js20020812179
- BNE: XX1703527
- NTA: 11968988X
- BIBSYS: 4097477
- CiNii: DA0899797X
- PLWABN: 9810533796505606
- NUKAT: n96227380
- J9U: 987007388897205171
- PTBNP: 1179014
- LNB: 000213815
- NSK: 000009675
- CONOR: 31123043
- KRNLK: KAC202273048
- LIH: LNB:V*282198;=BQ