Desiderio Scaglia
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1567/1568 | ||
Data i miejsce śmierci | 23 sierpnia 1639 | ||
Miejsce pochówku | |||
Biskup Como | |||
Okres sprawowania | 1622–1626 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Inkardynacja | dominikanie | ||
Śluby zakonne | 14 sierpnia 1584 | ||
Sakra biskupia | 16 maja 1621 | ||
Kreacja kardynalska | 11 stycznia 1621 | ||
Kościół tytularny | |||
|
Data konsekracji | 16 maja 1621 | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Giambattista Leni | ||||||||||||||
Współkonsekratorzy | Giovanni Luigi Pasolini | ||||||||||||||
|
Desiderio Scaglia OP (ur. w 1567 albo 1568 w Brescii, zm. 23 sierpnia 1639 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się w 1567 albo 1568 roku w Brescii, jako syn Giovanniego Paola Scaglii i jego żony Marii, otrzymując na chrzcie imię Giovanni Battista[1]. W młodości wstąpił do zakonu dominikanów, a 14 sierpnia 1584 roku złożył profesję wieczystą[1]. Po przyjęciu święceń kapłańskich został wykładowcą teologii w kilku miastach Lombardii, został też skierowany do pracy w inkwizycji[1]. 11 stycznia 1621 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Clemente[2]. 17 marca został wybrany biskupem Melfi, a 16 maja przyjął sakrę[2]. Rok później został przeniesiony do diecezji Como[2]. Około 1626 roku zrezygnował z biskupstwa, a w latach 1632–1633 był kamerlingiem Kolegium Kardynałów[1]. Zmarł 23 sierpnia 1639 roku w Rzymie[1].