En Face
![]() | Nie mylić z: En face. |
Rok założenia | 1971 |
---|---|
Rok rozwiązania | 1975 |
Gatunek | folk rock, pop |
Wydawnictwo | Polskie Nagrania |
Powiązania | Zespół Ryszarda Poznakowskiego |
Skład | |
Jerzy Grunwald, Ireneusz Dudek, Maciej Radziejewski, Krystian Wilczek, Marek Surzyn | |
Byli członkowie | |
Bohdan Kendelewicz, Kazimierz Turczyński, Marian Myszko, Józef Hajdasz |
En Face – polski zespół folk rockowy, powstały we wrześniu 1971 roku na bazie zespołu Ryszarda Poznakowskiego. Przestał istnieć z końcem 1975 roku.
Historia
Pierwszy skład grupy tworzyli: Jerzy Grunwald (eks-No To Co; leader, gitara, śpiew), Bohdan Kendelewicz (eks-Wiatraki, Bizony; gitara basowa, wokal wspierający) i Kazimierz Turczyński (eks-Orkiestra PRiTV w Katowicach; perkusja). Pierwszych nagrań J. Grunwald dokonał już w 1971 roku z zespołem Poznakowskiego, m.in. pierwsze wersje piosenek z repertuaru En Face, tj.: Na tych samych ulicach i Zamykam oczy, by widzieć cię z bliska.
Wiosną 1972 roku w miejsce K. Turczyńskiego dołączył nowy perkusista Marian Myszko (eks-Zespół instrumentalny pod kier. Antoniego Kopffa; także flet i wokal wspierający). Zespół zorientowany na połączenie pop-rocka z folk rockiem wylansował swój pierwszy przebój O zachodzie, który znalazł się na debiutanckiej płycie „czwórce” pt. O zachodzie. W czerwcu Jerzy Grunwald & En Face wystąpili na X KFPP w Opolu. I choć piosenka pt. Tęcza nad nami przeszłą bez echa. Tym niemniej Jerzego Grunwalda uznano piosenkarzem roku 1972 w plebiscytach czasopism Panorama i Na Przełaj.
W latach 1972–1973 zdobytą popularność ugruntowały takie przeboje jak: Oddaleni, ale bliscy, Płynę na wyspy szczęśliwe, Popędzimy w dal saniami, czy Dziwna miłość niepojęta[1]. Niektóre z nich grupa prezentowała w Telewizji Polskiej[2]. Zespół bardzo dużo koncertował w kraju i za granicą, tj. w Bułgarii (1972), ZSRR (1972, 1973), Azji (Gruzja, Mongolia) (1973)[3] i NRD (1973).
W marcu 1973 roku nagrał swój pierwszy longplay zatytułowany Jerzy Grunwald & En Face[1]. A zimą tego samego roku w Moskwie, już zmienionym składzie kolejną czwórkę pt. Jerzy Grunwald. Polsza oraz wystąpił w rosyjskim programie telewizyjnym. Na koncertach oprócz kompozycji J. Grunwalda muzycy wykonywali ówczesne światowe hity, m.in. z repertuaru Creedence Clearwater Revival (Proud Mary) i Crosby, Stills and Nash (Suite: Judy Blues Eyes)[3].
W tym okresie w skład grupy wchodzili: J. Grunwald - (śpiew, gitara), Ireneusz Dudek (eks-Hall; harmonijka ustna, flet, skrzypce, instrumenty perkusyjne, śpiew), Krystian Wilczek (eks-Wiślanie 69; gitara basowa, śpiew) i Józef Hajdasz (eks-Breakout; perkusja). W kraju zyskały kolejne utwory, takie jak: Chciał się stary ożenić, Nie zaszkodzi trochę snów, czy Człowiek od lat.
W 1974 roku Jerzy Grunwald i En face wystąpili m.in. w TV RFN, na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej '74, podczas XII KFPP w Opolu i MFP w Sopocie. Z grupą współpracował wówczas Mirosław Żwaka, który utworzył z Marcelim Psiukiem duet Marcel i Mirek.
W tym samym roku do składu grupy dołączył Maciej Radziejewski (eks-Niemen Aerolit; gitara solowa), zaś w jego połowie Marek Surzyn (perkusja) w miejsce J. Hajdasza[3]. W tym okresie Dudek, Radziejewski, Wilczek i Surzyn grali równolegle w zespole Apokalipsa[3].
W lutym 1975 roku Jerzy Grunwald i jego grupa En Face nagrali swój drugi longplay zatytułowany Sennym świtem. Muzycy wciąż sporo koncertowali w kraju i za granicą, a także wylansowali kolejne przebojowe piosenki, a mianowicie: Przyszłaś znikąd, Dogonić ciszę, czy Ten ptak srebrzysty.
Z końcem roku drogi J. Grunwalda i jego ówczesnych muzyków rozeszły się. Piosenkarz kontynuował karierę solową a byli muzycy En Face nadal występowali pod szyldem „Apokalipsa”[3].
Dyskografia
Albumy
- Jerzy Grunwald & En Face (Polskie Nagrania, 1973)
- Sennym świtem (Pronit, 1975)
- Sennym świtem (GAD Records, 2020 – pierwsza reedycja kompaktowa longplaya)[4]
Kompilacje
- To pejzaż mojej ziemi: Dokąd płyną rzeki / W tych pięknych miastach (Polskie Nagrania, 1973)
- Czterej Pancerni i Pies: Nie zginaj karku (Polskie Nagrania, 1973)
- Jerzy Grunwald. Gwiazdy polskiego Big Beatu (Polskie Nagrania, 2014)[1]
- Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971–1975 (Kameleon Records, 2016 – nagrania radiowe Jerzego Grunwalda i En Face)[5]
- Wędrujmy. Wakacyjny przewodnik po polskiej psychodelii i folk-rocku (GAD Records, 2020)[6]
Single
- Jesteś wszystkim co mam / Płynę na wyspy szczęśliwe (Polskie Nagrania, 1972)
- Gałąź wiśni / Sto imion masz (Polskie Nagrania, 1975)
Czwórki
- O zachodzie (Polskie Nagrania, 1971/1972)
- Jerzy Grunwald. Polsza (Melodia, 1973)
- Sennym Świtem (Pronit, 1975)
Nagrania radiowe
1971 (P. R. Warszawa):
- Na tych samych ulicach, Zmieniasz się ty, zmieniam się ja, Zamykam oczy, by widzieć cię z bliska, Trzeba się kochać, To właśnie dla ciebie, Ona w pąsach, a ja w wąsach;
1972 (P. R. Warszawa):
- O zachodzie, Jesteś wszystkim, co mam, Płynę na wyspy szczęśliwe, Oddaleni, ale bliscy, Popędzimy w dal saniami, Teraz już zaśnij, Tęcza nad nami, Jak dobrze, że jesteś;
1973:
- Noc i brzask, Nie zginaj karku
1974 (P. R. Katowice):
- Człowiek od lat, Dogonić ciszę
Nagrania koncertowe zarejestrowane przez Polskie Radio
- Tęcza nad nami (Koncert Inauguracyjny na X KFPP w Opolu, 21 czerwca 1972 roku),
- Jeden znamy świat (koncert To śpiewa młodość na XII KFPP w Opolu, 27 czerwca 1974 roku),
- Człowiek od lat, Dogonić ciszę, O Zachodzie, Suite: Judy Blues Eyes - z rep. Crosby, Stills and Nash (Koncert Polskich Nagrań XV MFP w Sopocie, 24 sierpnia 1975 roku)
Przypisy
- ↑ a b c Jerzy Grunwald. Gwiazdy Polskiego Big Beatu. wsm.serpent.pl. [dostęp 2016-10-25]. (pol.).
- ↑ Jerzy Grunwald & En Face – Płynę na wyspy szczęśliwe (teledysk). youtube.com, 2021-10-25. [dostęp 2023-04-08]. (pol.).
- ↑ a b c d e Marcin Babko: Irek Dudek. Ziuta Blues. Wyd. 1. Poznań: In Rock, październik 2008, s. 56-60, 62, 64. ISBN 978-83-60157-38-1.
- ↑ Jerzy Grunwald & En Face – Sennym świtem (CD). gadrecords.pl. [dostęp 2020-12-13]. (pol.).
- ↑ Jerzy Grunwald – Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971-1975 (KAMCD 43). kameleonrecords.pl. [dostęp 2016-07-12]. (pol.).
- ↑ Wędrujmy. Wakacyjny przewodnik po polskiej psychodelii i folk-rocku (CD). gadrecords.pl. [dostęp 2020-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-18)]. (pol.).
Bibliografia
- Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock ’n’ roll 1959–1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
- Teksty w książeczce płyty Jerzy Grunwald – Na tych samych ulicach. Niepublikowane nagrania z lat 1971-1975 (KAMCD 43)
Linki zewnętrzne
- En Face w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych
- En Face w bazie Discogs (ang.)