Epsilon Centauri
ε Cen | |||||||||||||||
![]() Położenie w gwiazdozbiorze Centaura | |||||||||||||||
Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||
Gwiazdozbiór | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Rektascensja | 13h 39m 53,258s[1] | ||||||||||||||
Deklinacja | −53° 27′ 59,01″[1] | ||||||||||||||
Paralaksa (π) | |||||||||||||||
Odległość | 425 ± 27 ly | ||||||||||||||
Wielkość obserwowana | |||||||||||||||
Rozmiar kątowy | 0,48 ± 0,03 mas[3] | ||||||||||||||
Ruch własny (RA) | |||||||||||||||
Ruch własny (DEC) | −11,72 ± 0,36 mas/rok[1] | ||||||||||||||
Prędkość radialna | 3,0 ± 2,0 km/s[1] | ||||||||||||||
Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||
Typ widmowy | |||||||||||||||
Masa | 11,6 ± 1,1[4] M☉ | ||||||||||||||
Wielkość absolutna | |||||||||||||||
Jasność | ~15 200 L☉[4] | ||||||||||||||
Prędkość obrotu | <2,7 d km/s[5] | ||||||||||||||
Temperatura | 24 000 K[4] | ||||||||||||||
Charakterystyka orbitalna | |||||||||||||||
Krąży wokół | Centrum Galaktyki | ||||||||||||||
Półoś wielka | 7595[2] pc | ||||||||||||||
Mimośród | 0,0630[2] | ||||||||||||||
Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||
|
Epsilon Centauri (ε Cen) – gwiazda w gwiazdozbiorze Centaura, odległa od Słońca o około 425 lat świetlnych.
Charakterystyka obserwacyjna
Jest to jedna z jaśniejszych gwiazd w konstelacji, jej obserwowana wielkość gwiazdowa to 2,29m, a wielkość absolutna jest równa −3,29m[2]. Leży ona zbyt daleko na niebie południowym, żeby można było ją obserwować z terenów Polski.
Charakterystyka fizyczna
Jest to białobłękitna gwiazda należąca do typu widmowego B1. Jest sklasyfikowana na podstawie widma jako olbrzym, ale raczej jeszcze nie jest na tym etapie rozwoju[5]. Gwiazda ma temperaturę 24 000 K i emituje dużo promieniowania w zakresie ultrafioletu; po uwzględnieniu tej emisji jej jasność okazuje się około 15 200 razy większa niż jasność Słońca. Ma ona masę ponad 11 razy większą niż masa Słońca[4]. Ta masa jest zapewne dostatecznie duża, żeby wybuchła jako supernowa; jeśli nie dość, to gwiazda zakończy życie jako bardzo masywny, neonowo-tlenowy biały karzeł[5]. Jest to gwiazda zmienna typu Beta Cephei, jej blask waha się nieznacznie (o setną część magnitudo) wraz z wibracjami gwiazdy, których główne okresy są równe 4,08, 4,25, 5,04 i 4,58 godziny[5].
Gwiazda ma towarzyszkę, Epsilon Centauri B o wielkości gwiazdowej 13m, odległą o 36,9″ (pomiar z 1999 r.)[3]. Jeśli składnik ten znajduje się w tej samej odległości co jaśniejsza gwiazda, to najprawdopodobniej jest to pomarańczowy karzeł typu K6, oddalony od niej o 4500 au, o okresie orbitalnym równym co najmniej 89 tysięcy lat. Względny ruch składników jest jednak większy niż przewiduje teoria, więc w rzeczywistości mogą być w różnej odległości i tylko przypadkowo sąsiadować na niebie[5].
Zobacz też
- lista gwiazd w gwiazdozbiorze Centaura
- lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach
- najjaśniejsze gwiazdy
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Epsilon Centauri w bazie SIMBAD (ang.)
- ↑ a b c d e f g Anderson E., Francis C: HIP 66657. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-06-20]. (ang.).
- ↑ a b Mason et al.: WDS J13399-5328A. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
- ↑ a b c d M.M. Hohle, R. Neuhäuser, B.F. Schutz. Masses and luminosities of O- and B-type stars and red supergiants. „Astronomische Nachrichten”. 331 (4), s. 349, 2010. DOI: 10.1002/asna.200911355. arXiv:1003.2335. Bibcode: 2010AN....331..349H. (ang.).
- ↑ a b c d e Jim Kaler: EPS CEN (Epsilon Centauri). STARS. [dostęp 2018-06-20]. (ang.).