Erycinae
Erycinae[1] | |||
Bonaparte, 1831 | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – strzelec stepowy (E. jaculus) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | Alethinophidia | ||
Nadrodzina | Booidea | ||
Rodzina | dusicielowate | ||
Podrodzina | Erycinae | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Boa turcica Olivier, 1801 (= Anguis jaculus Linnaeus, 1758 | |||
Synonimy | |||
| |||
Rodzaje | |||
| |||
| |||
|
Erycinae – monotypowa podrodzina węży z rodziny dusicielowatych (Boidae), zawierająca ok. 10 gatunków niewielkich, krępych i masywnych dusicieli.
Zasięg występowania
Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Afryce (Maroko, Algieria, Tunezja, Libia, Egipt, Sudan, Erytrea, Etiopia, Somalia, Kenia, Tanzania, Mauretania, Senegal, Gambia, Gwinea, Mali, Burkina Faso, Niger, Czad, Wybrzeże Kości Słoniowej, Ghana, Togo, Benin, Nigeria, Kamerun i Republika Środkowoafrykańska), Europie (Rumunia, Macedonia Północna, Bułgaria, Albania, Włochy, Grecja, Turcja i Rosja) i w Azji (Izrael, Jordania, Arabia Saudyjska, Oman, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Syria, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Uzbekistan, Turkmenistan, Irak, Armenia, Gruzja, Iran, Azerbejdżan, Afganistan, Pakistan, Indie, Nepal, Sri Lanka i Chiny)[6].
Ekologia
Występują najczęściej na stepach i pustyniach, ryją w piasku i luźnej glebie. Polują na niewielkie kręgowce – głównie gryzonie, ptaki i jaszczurki – które jak i inni przedstawiciele Boidae duszą splotami ciała[7].
Systematyka
Etymologia
- Eryx: łac. Eryx Erycis, góra w północno-zachodniej Sycylii, ze słynną świątynią ku czci Wenus na jej szczycie; także Eryks (gr. Ερυξ), w mitologii greckiej syn Posejdona i Afrodyty pokonany i zabity w pojedynku przez Heraklesa[8].
- Clothonia: gr. κλωθω klōthō „obracać, przekręcać”, od Κλωθώ Klōthṓ (pol. Kloto), w mitologii greckiej jedna z trzech Mojr, wyznaczających czas życia i los człowieka[9]. Gatunek typowy: Boa johnii Russell, 1801.
- Gongylophis: gr. γογγυλος gongulos „zaokrąglony, okrągły”; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[3]. Gatunek typowy: Boa conica Schneider, 1801.
- Cusoria: J.E. Gray nie wyjaśnił etymologii nazwy rodzajowej[4]. Gatunek typowy: Cusoria elegans J.E. Gray, 1849.
Podział systematyczny
Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami[6]:
- Eryx borrii
- Eryx colubrinus – strzelec kenijski[10]
- Eryx conicus
- Eryx elegans
- Eryx jaculus – strzelec stepowy[11]
- Eryx jayakari
- Eryx johnii
- Eryx miliaris – boa piaskowy[12]
- Eryx muelleri
- Eryx sistanensis[13]
- Eryx somalicus
- Eryx tataricus – strzelec wschodni[10]
- Eryx whitakeri
Przypisy
- ↑ Erycinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ F.M. Daudin: Histoire naturelle, générale et particulière, des reptiles: ouvrage faisant suite à l’Histoire naturelle générale et particulière, composée par Leclerc de Buffon, et rédigée par C.S. Sonnini. T. 7. Paris: F. Dufart, 1803, s. 283. (fr.).
- ↑ a b J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 192. (niem.).
- ↑ a b J.E. Gray: Catalogue of the specimens of snakes in the collection of the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1849, s. 84, 107. (ang.).
- ↑ F.M. Daudin. Erpétologie. Caracteres des vingt - trois genres qui composent l’ordre des Ophidiens. „Magasin Encyclopédique”. VIIIe Année. 5, s. 437, 1803. (fr.).
- ↑ a b P. Uetz & J. Hallermann: Higher taxa: Erycinae. The Reptile Database. [dostęp 2019-03-11]. (ang.).
- ↑ J. Coborn, Atlas węży świata, MUZA S.A., Warszawa 1993, ISBN 83-7079-122-0
- ↑ P. Uetz & J. Hallermann: Eryx jaculus (Linnaeus, 1758). The Reptile Database. [dostęp 2019-03-11]. (ang.).
- ↑ Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 54, OCLC 637083062 (ang.).
- ↑ a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 396. ISBN 83-01-14344-4.
- ↑ Juszczyk 1986 ↓, s. 178.
- ↑ Juszczyk 1986 ↓, s. 30.
- ↑ Naeimeh Eskandarzadeh, Nasrullah Rastegar-Pouyani, Eskandar Rastegar-Pouyani, Eskandar Rastegar-Pouyani, Jamil Zargan, Ashkan Hajinourmohamadi, Roman A. Nazarov, Soheil Sami, Mahdi Rajabizadeh, Hossein Nabizadeh i Majid Navaian. A new species of Eryx (Serpentes: Erycidae) from Iran. „Zootaxa”. 4767 (1), s. 182–192, 2020. DOI: 10.11646/zootaxa.4767.1.8. (ang.).
Bibliografia
- W. Juszczyk: Gady i płazy. Wyd. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 1–262, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0043-4.
- Britannica: topic/Erycinae
- БРЭ: 4215440
- SNL: sandboaer