Ewa Ewart
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 13 marca 1956 |
---|---|
Zawód | dziennikarka |
Odznaczenia | |
![]() | |
Strona internetowa |
Ewa Ewart (ur. 13 marca 1956 w Warszawie) – polska dziennikarka, reżyserka i producentka filmów dokumentalnych. Wychowała się w Warszawie. Większość swojego życia zawodowego spędziła poza granicami Polski[1].
Życiorys
Jest absolwentką iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 80. XX wieku pracowała jako tłumacz i dziennikarka dla hiszpańskiej agencji prasowej EFE z siedzibą w Warszawie. Po wyjeździe z Polski w połowie lat 80., kontynuowała współpracę z EFE w Londynie.
W latach 1985–1990 przebywała w Waszyngtonie, gdzie m.in. była korespondentką Sekcji Polskiej radia BBC i nadawała reportaże o procesie przemian w Europie Wschodniej z perspektywy amerykańskiej[2]. W 1990 przeniosła się do Moskwy, gdzie pracowała jako producentka newsów dla amerykańskiej stacji telewizyjnej CBS.
W 1993 powróciła do Wielkiej Brytanii i podjęła pracę w telewizji BBC w Londynie[3]. Pracowała dla sztandarowych programów dokumentu społeczno-politycznego, takich jak Assignment, Correspondent oraz This World.
Jest wielokrotnie nagradzaną reżyserką i producentką filmów dokumentalnych. Specjalizuje się w filmach przełomowych oraz mocno przemawiających do odbiorcy. Zrealizowała wiele dokumentów śledczych, politycznych oraz programy poruszające kwestie społeczne.
W 2009 otrzymała nagrodę im. Andrzeja Woyciechowskiego za cykl Dokumenty Ewy Ewart emitowane w TVN24[4]. Jest laureatką nagrody Wiktor za rok 2009 w kategorii twórca najlepszego programu telewizyjnego[5].
Od 2012, jako freelancer, współpracuje głównie z TVN24 i TVN24 BiS, gdzie m.in. jest prezenterką pasma filmów dokumentalnych o tematyce zagranicznej.
Filmografia
Rok | Tytuł | Opis |
---|---|---|
1998 | ETA – wyjście z cienia | 45-minutowy dokument o baskijskiej separatystycznej organizacji ETA i jej 30-letniej walce o niepodległość regionu[6]. |
1998 | Uśmiech historii | Dokument stanowi część serii Prawda ostateczna, która analizuje historię Kościoła Katolickiego po Drugim Soborze Watykańskim. Uśmiech historii jest spojrzeniem na rolę Jana Pawła II w obaleniu komunizmu w Europie Wschodniej. |
1999 | Lodołamacz – polska droga do wolności | Dokument stanowi część serii pod tytułem Walki o wolności. Powraca do Europy Wschodniej, aby przekonać się, czy rewolucje końca lat 80. rzeczywiście zmieniły świat i sprawiły, że spełniły się wielkie nadzieje na odzyskanie wolności. |
1999 | Generał i bokser | Historia walki o polityczne wpływy, ujawniająca mechanizmy korupcji w procesie prywatyzacji we wczesnym okresie postsowieckiej Rosji w czasie prezydentury Borysa Jelcyna. |
2000 | Doświadczenie niekonieczne | Dokument śledczy ujawniający kulisy nielegalnego handlu usługami seksualnymi. Na trasie, która zaczyna się w Łotwie, byłej republice Związku Radzieckiego, i prowadzi do Danii, Irlandii oraz Wielkiej Brytanii. |
2000 | Wojny kokainowe | Dokument poświęcony historii wojny domowej w Kolumbii, z udziałem głównych aktorów wieloletniego krwawego konfliktu. Film zawiera wywiad na wyłączność z Carlosem Casana, przywódcą prawicowej organizacji paramilitarnej. |
2001 | Kim jest Putin? | Dokument przedstawia sylwetkę Władimira Putina, wówczas mało znanego polityka i byłego oficera KGB, który został nowym prezydentem Rosji. |
2001 | Martwi nie mają głosu | Dokument śledczy, badający jedne z najbardziej kontrowersyjnych zabójstw dokonanych przez jamajską policję na przełomie wieku, w późnych latach 90. i na początku nowego stulecia. |
2002 | Zabicie historii | Dokument śledczy z udziałem kluczowych bohaterów, których zeznania po raz pierwszy ujawniają historię jednego z morderstw, do jakiego doszło w postkomunistycznej Ukrainie. |
2003 | Dzierżyńsk – zatrute miasto | Dokument przedstawia intymny portret miasta, które dzięki niechlubnej sławie najbardziej zanieczyszczonego miejsca na świecie, znalazło się w Księdze Rekordów Guinnessa. |
2004 | Przepustka do piekła | Dokument, który po raz pierwszy ujawnia, jak reżim Korei Północnej testuje broń chemiczną na więźniach politycznych w sieci tajnych obozów. |
2005 | Dzieci Biesłanu | Dokument opowiada o dramacie dzieci, które padły ofiarą ataku terrorystycznego na ich szkołę w Biesłanie, we wrześniu 2004 roku. Te, które przeżyły, opowiadają o tragedii, o wstrząsających trzech dniach oblężenia, i o tym jak próbują odbudować swoje życie[7]. |
2006 | Japonia – syndrom męża na emeryturze | Dokument jest spojrzeniem na unikalną, nową chorobę, która opanowuje Japonię. Została odkryta przez lekarza, który określił ją mianem syndromu męża na emeryturze. |
2007 | Tajemnicze loty | Dokument dochodzeniowy, który po raz pierwszy ujawnił szczegóły tajnego i nielegalnego programu ekstradycji, w ramach którego podejrzani o dokonanie aktów terroru byli transportowani i przetrzymywani w tajnych więzieniach CIA, poza granicami USA. |
2009 | Dzieci Biesłanu. Pięć lat później | Film powraca do dzieci Biesłanu, ofiar ataku terrorystycznego na ich szkole we wrześniu 2004, i pokazuje jak poradziły sobie z traumą dramatu i pyta, czy udało im się powrócić do normalnego życia. |
2011 | W milczeniu | Film powraca do tragicznej katastrofy lotniczej z 10 kwietnia 2010 roku, w której zginęło ponad 90 pasażerów, w tym polski prezydent i jego żona, i analizuje jej wpływ na życie polityczne i społeczne w Polsce. |
2011 | Gorbaczow – człowiek, który zmienił świat | Dwuczęściowy dokument, który przygląda się życiu oraz karierze politycznej Michaiła Gorbaczowa i pyta, jak ten produkt komunizmu sowieckiego został jego niszczycielem. |
2011 | Zdobyć miasto | Dokument, który przypomina Powstanie Warszawskie. W 70. rocznicę część byłych powstańców oraz cywilów uwięzionych w horrorze 63 dni walk dzieli się swoimi doświadczeniami i wspomnieniami. |
2014 | Miedź czy nie mieć | Dokument ujawnia historię największej transakcji w historii polskiej gospodarki: nabycia kanadyjskiej firmy Quadra FNX przez KGHM, największego krajowego producenta miedzi[8]. |
2018 | Klątwa obfitości | Film dokumentalny odsłania kulisy i dramat nieudanej Inicjatywy Yasuni, z jej daleko idącymi globalnymi i regionalnymi konsekwencjami. Historia Yasuni i rewolucyjnego pomysłu Ekwadoru, aby pozostawić część jej zasobów w ziemi w zamian za międzynarodową rekompensatę finansową, jak w soczewce skupiają najbardziej palące problemy ekologiczne naszej planety[8]. |
2019 | My, Naród | Historia 30 lat polskiej transformacji, zapoczątkowanej częściowo wolnymi wyborami do parlamentu, opowiedziana z zachodniej perspektywy, ze szczególnym uwzględnieniem roli, jaką Stany Zjednoczone odegrały w tym procesie[8]. |
2023 | Do ostatniej kropli | Film, opowiedziany z głęboko ludzkiej perspektywy ujawnia globalne koszty i konsekwencje niszczenia przyrody „w imię postępu”[9]. |
Odznaczenia
Nagrody, wyróżnienia i nominacje
- 1998: nominacja do nagrody BAFTA za ETA wyjście z cienia.
- 2000: nagroda Premis Actual International za Doświadczenie niekonieczne.
- 2004: Access to Evil – nagroda RTS (Royal Television Society), nagroda Amnesty International, nagroda Foreign Press Association, nagroda CINE, Złoty Glob oraz Grand Prix Złotych Globów.
- 2005/2006: Dzieci Biesłanu – nominacja do nagrody BAFTA, dwie nominacje do nagród Emmy (Najlepszy Reżyser i Najlepsze Zdjęcia), nominacja do nagrody Amnesty International. Dwie nagrody RTS (w kategoriach Najlepszy Dokument i Najlepszy Reportaż), nagroda FIPA, nagroda CINE, nagroda Peabody, nagroda BANFF, nagroda One World[11].
- 2009: nagroda Andrzeja Wojciechowskiego w uznaniu filmów dokumentalnych[12].
- 2009: nominacja do Grand Press Award Polska w kategorii Dziennikarz Roku.
- 2010: zwyciężczyni Wiktora w kategorii Najlepszy Program Telewizyjny.
- 2011: nominacja do Grand Press Award, Polska w kategorii Dziennikarz Roku.
- 2012: zwyciężczyni Wiktora za najlepszy program telewizyjny[13].
- 2014: zwyciężczyni nagrody MediaTory – dorocznie przyznawanej przez polskich studentów dziennikarstwa.
- 2014: Miedź czy nie mieć: zwyciężczyni Srebrnego Globu na World Media Festival w Hamburgu[14].
- 2014: zwyciężczyni nagrody “Osobowość Roku” – European Business Forum[15].
- 2015: zwyciężczyni Nagrody im. Jerzego Zimowskiego – Instytut Spraw Publicznych[16].
- 2017: MediaTory: Autorytet Roku – doroczna nagroda przyznawana przez studentów[17].
- 2020: nagroda specjalna Pióro Nadziei z okazji 30-lecia działalności Stowarzyszenia Amnesty International w Polsce[18]. Laureatka Nagrody Honorowej Rzecznika Praw Obywatelskich "Za Zasługi dla Ochrony Praw Człowieka"[19]. Laureatka Nagrody Specjalnej za całokształt pracy w mediach na rzecz praw człowieka[20].
Przypisy
- ↑ Bio – Ewa Ewart – oficjalna strona, „Ewa Ewart – oficjalna strona” [dostęp 2018-08-22] (pol.).
- ↑ Ewa Ewart. gazeta.pl, 2008-09-02. [dostęp 2008-11-03].
- ↑ Ł. Szewczyk: Ewa Ewart nagrodzona za dokumenty w TVN24. media2.pl, 2009-10-19. [dostęp 2010-10-22].
- ↑ Nagroda im. Andrzeja Woyciechowskiego. press.pl, 2009-10-20. [dostęp 2009-12-03].
- ↑ Lis, Werner, Buzek, Kowalczyk... Wiktory 2009 rozdane. gazeta.pl, 2010-05-21. [dostęp 2010-05-22].
- ↑ E.T.A. Wyjście z cienia. alterkino.org, 2009-08-30. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-07)].
- ↑ A child of Beslan. bbc.co.uk, 2005-10-19. [dostęp 2008-11-03]. (ang.).
- ↑ a b c Projekty – Ewa Ewart – oficjalna strona, „Ewa Ewart – oficjalna strona” [dostęp 2018-08-22] (pol.).
- ↑ „Do ostatniej kropli” - dokument Ewy Ewart w TVN24 [online], prasa.tvn.pl [dostęp 2023-03-25] (pol.).
- ↑ Ewa Ewart otrzymała Odznakę Honorową RPO. rpo.gov.pl, 2020-01-21. [dostęp 2020-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-25)].
- ↑ The children of Belsan. bbc.co.uk, 2009-09-01. [dostęp 2010-10-22]. (ang.).
- ↑ K. Gembalik: Ewa Ewart nagrodzona. medialink.pl, 2009-10-20. [dostęp 2010-10-22].
- ↑ Ewa Ewart jest „ogromnie szczęśliwa” z powodu otrzymania Wiktora (TVN24) – oglądaj wideo TVN24 [online], TVN24.pl [dostęp 2018-08-22] (pol.).
- ↑ Dokumenty TVN nagrodzone w Hamburgu. „Trzy na godzinę” triumfuje, „TVN24.pl” [dostęp 2018-08-22] .
- ↑ Ewa Ewart „Niezwykłą Osobowością 2014”, „TVN24.pl” [dostęp 2018-08-22] .
- ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2018-08-22] .
- ↑ CodeSite, AuTORytetem zostaje... Ewa Ewart! – MediaTory – Studenckie Nagrody Dziennikarskie, „MediaTory – Studenckie Nagrody Dziennikarskie”, 13 listopada 2017 [dostęp 2018-08-22] (pol.).
- ↑ Ewa Ewart z nagrodą specjalną Amnesty International [online], TVN24 [dostęp 2020-02-27] .
- ↑ Ewa Ewart laureatką honorowej odznaki RPO [online], Rzecznik Praw Obywatelskich [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-27] (pol.).
- ↑ Ewa Ewart z nagrodą specjalną Amnesty International [online], TVN24 [dostęp 2020-06-15] .
Linki zewnętrzne
- Ewa Ewart – oficjalna strona internetowa
- Ewa Ewart w bazie filmpolski.pl
- Ewa Ewart w bazie IMDb (ang.)
- Ewa Ewart w bazie Filmweb
- FilmPolski.pl: 1186247