Gazelopka sawannowa
Eudorcas thomsonii[1] | |||
Günther, 1884 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | parzystokopytne | ||
Rodzina | wołowate | ||
Podrodzina | antylopy | ||
Rodzaj | gazelopka | ||
Gatunek | gazelopka sawannowa | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Gazelopka sawannowa[3] (Eudorcas thomsonii) – przedstawiciel rodziny wołowatych z rzędu parzystokopytnych.
Występowanie i biotop
Występują w Kenii i Tanzanii. Zamieszkują sawanny.
Wygląd
Smukłe ciało pokryte jest płową sierścią. Po bokach tułowia i niektórych częściach głowy biegną czarne pasy. Brzuch, tylna część zadu i wewnętrzne strony kończyn są białe. Rogi gazeli są długie i nieznacznie wykrzywione. Krótki, czarny ogon leżący w białej sierści na zadzie zwanej lustrem służy do odganiania owadów.
Informacje ogólne
Wysokość w kłębie:
60–90 cm
Długość ciała:
80–110 cm
Długość ogona:
19–27 cm
Waga:
30–35 kg
Długość życia:
10–12 lat
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Thompson%27s_gazelles%2C_Masai_Mara%2C_Kenya.jpg/240px-Thompson%27s_gazelles%2C_Masai_Mara%2C_Kenya.jpg)
Tryb życia
Żyjąc w pobliżu wodopoju gazele prowadzą osiadły tryb życia, lecz stada zamieszkujące tereny suche podejmują się długich wędrówek. W porze deszczowej przemieszczają się razem z gnu i zebrami czasami także z topi.
Pokarm
Preferują krótkie, niezbyt gęste trawy. Zjadają też resztki pozostawione przez zebry i gnu, a podczas suszy chętnie żywią się owocami i gałązkami krzewów.
Rozmnażanie
Samce spotykające się podczas okresu godowego na granicach swojego terytorium przystępują do rytualnej walki – zderzają się rogami. Ciąża tomi trwa ok. 6 miesięcy. Po trzech tygodniach od porodu młode jest w stanie dołączyć do grupy. W wieku 2 miesięcy przestaje ssać mleko, a po ukończeniu 1. roku życia osiąga dojrzałość płciową.
Inne
- dzięki rozwiniętym gruczołom ślinowym gazele mogą jeść bardzo suchy pokarm
- energicznie machając ogonem tomi ostrzegają się nawzajem przed niebezpieczeństwem
- młode poznaje matkę po charakterystycznych dźwiękach i machaniu głową
Przypisy
- ↑ Eudorcas thomsonii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Eudorcas thomsonii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
- PWN: 3987969
- Britannica: animal/Thomsons-gazelle
- SNL: thomsongaselle