Gordon Johncock
![]() | |||
Imię i nazwisko | Gordon Walter Johncock | ||
---|---|---|---|
Państwo |
| ||
Data i miejsce urodzenia | 5 sierpnia 1936 | ||
Sukcesy | |||
1973: Indianapolis 500 (zwycięzca) | |||
|
Gordon Walter Johncock (ur. 5 sierpnia 1936 w Hastings w stanie Michigan)[1] – amerykański kierowca wyścigowy.
Dwukrotny zwycięzca Indianapolis 500 (1973, 1982), mistrz USAC (1976).
Życiorys
USAC/CART
W latach 1964–1992 wziął udział w 262 wyścigach zaliczanych do punktacji USAC National Championship oraz CART (od 1979). Wygrał 25, natomiast 20 razy startował z pole position. W 1976 roku zdobył swój jedyny tytuł mistrzowski, wyprzedzając o zaledwie 20 punktów Johnny Rutherforda (według ówczesnych reguł USAC, za zwycięstwo przyznawano 300, 400 lub 1000 punktów; w zależności od dystansu wyścigu).
W najlepszych latach swojej kariery reprezentował barwy zespołu Patrick Racing (1973-1984). W tym okresie startował w samochodach o bardzo charakterystycznym malowaniu koncernu STP, zwykle z numerem „20” (zdjęcie).
Indianapolis 500
Oba zwycięstwa Johncocka w słynnym wyścigu zapisały się w kronikach historii, choć z całkowicie różnych powodów[2].
Edycja z 1973 roku miała wyjątkowo tragiczny przebieg; już w trakcie treningów zginął Art Pollard, natomiast tuż po starcie wyścigu doszło do zbiorowego karambolu, zainicjowanego przez Salta Walthera, który doznał rozległych poparzeń. Później wyścig dwukrotnie przekładano z powodu opadów deszczu, aż wreszcie dokończono w środę, 30 maja.
Na 58. okrążeniu poważny wypadek w zakręcie numer cztery zaliczył partner Johncocka z zespołu Patrick Racing, Swede Savage, który zmarł w szpitalu miesiąc później. Kolejną ofiarą zmagań był Armando Teran, mechanik zespołu Patrick Racing, potrącony na alei serwisowej przez ciężarówkę straży pożarnej. Sam wyścig ostatecznie zakończył się przedwcześnie po 133. z 200 okrążeń z powodu kolejnych opadów deszczu.
W 1982 roku sytuacja początkowo wyglądała podobnie, w trakcie treningów śmierć poniósł Gordon Smiley, a na starcie wyścigu ponownie doszło do groźnego karambolu, tym razem zainicjowanego przez Kevina Cogana. Jednak w trakcie rywalizacji Johncock stoczył fantastyczny pojedynek z Rickiem Mearsem. W końcowej części wyścigu Mears niwelował stratę do rywala o ponad sekundę na okrążeniu, ale Johncock odparł decydujący atak na ostatnim okrążeniu i wygrał z przewagą 0.160 sekundy[3][4]. Wówczas była to najmniejsza zwycięska różnica na mecie w historii wyścigu; w 1992 roku wynik ten pobili Al Unser Jr. i Scott Goodyear (0,043 sekundy).
Poza dwoma zwycięstwami, największą szansę na kolejny triumf Johncock miał w 1977 roku, gdy zajmował pozycję lidera, aż do awarii silnika na 16 okrążeń przed metą.
Końcowe lata kariery
W 1983 roku doznał złamania kostki w wypadku podczas Michigan 500, wskutek czego pauzował do końca sezonu. W 1984 roku doznał niemal identycznego urazu podczas treningu przed Indianapolis 500, lecz zdołał wystartować w wyścigu. Ten sezon był jednocześnie jego ostatnim, pełnym cyklem startów. W późniejszych latach występował w pojedynczych wyścigach, wyłącznie na superszybkich owalach w Indianapolis, Pocono oraz Michigan.
Życie prywatne
Dwukrotnie rozwiedziony, ma pięcioro dzieci. Na stałe mieszka w Coldwater w stanie Michigan.[potrzebny przypis]
Wyniki
Indianapolis 500
Rok | Nadwozie | Silnik | Start | Wynik | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|
1965 | Watson | Offenhauser | 14 | 5 | |
1966 | Gerhardt | Ford | 6 | 4 | |
1967 | Gerhardt | Ford | 3 | 12 | Wypadek |
1968 | Gerhardt | Offenhauser | 9 | 27 | Wibracje nadwozia |
1969 | Gerhardt | Offenhauser | 5 | 19 | Zawór silnika |
1970 | Gerhardt | Offenhauser | 17 | 28 | Silnik |
1971 | McLaren | Ford | 12 | 29 | Wypadek |
1972 | McLaren | Offenhauser | 26 | 20 | Zawór układu wydechowego |
1973 | Eagle | Offenhauser | 11 | 1 | |
1974 | Eagle | Offenhauser | 4 | 4 | |
1975 | Wildcat | DGS | 2 | 31 | Zapłon |
1976 | Wildcat | DGS | 2 | 3 | |
1977 | Wildcat | DGS | 5 | 11 | Silnik |
1978 | Wildcat | DGS | 6 | 3 | |
1979 | Penske | Cosworth | 5 | 6 | |
1980 | Penske | Cosworth | 17 | 4 | |
1981 | Wildcat | Cosworth | 17 | 9 | Silnik |
1982 | Wildcat | Cosworth | 5 | 1 | |
1983 | Wildcat | Cosworth | 10 | 14 | Skrzynia biegów |
1985 | March | Cosworth | Wycofał się przed kwalifikacjami | ||
1987 | March | Buick | 18 | 22 | Zawór silnika |
1988 | Lola | Cosworth | Nie zakwalifikował się | ||
1989 | Lola | Buick | 23 | 31 | Silnik |
1991 | Lola | Cosworth | 33 | 6 | |
1992 | Lola | Buick | 30 | 29 | Silnik |