Harold R. Stark
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 12 listopada 1880 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 20 sierpnia 1972 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1899–1946 | ||
Siły zbrojne |
| ||
Stanowiska | Chief of Naval Operations, | ||
Główne wojny i bitwy | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Harold Rainsford Stark (ur. 12 listopada 1880 w Wilkes-Barre, zm. 20 sierpnia 1972 w Waszyngtonie)[1] – admirał amerykański.
Zarys biografii
W 1903 ukończył Akademię Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Jako Szef Operacji Morskich (CNO), piastował najwyższą funkcję wojskową w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, gdy samoloty japońskie 7 grudnia 1941 zaatakowały Pearl Harbor. Wkrótce prezydent Roosevelt zdecydował się przywrócić stanowisko głównodowodzącego US Navy i powierzył je admirałowi Kingowi, a nie Starkowi, o czym przesądziła klęska w Pearl Harbor[2].
W marcu 1942 objął dowodzenie amerykańskimi siłami morskimi w Europie, które sprawował do sierpnia 1945. Ustalenia komisji śledczej w sprawie Pearl Harbor skłoniły dowódcę marynarki wojennej do wydania zakazu sprawowania przez niego stanowiska wiążącego się z dużą odpowiedzialnością. Choć później uznano zakaz za zbyt surowy, Stark nie powrócił do czynnej służby.
Pamięć
Jego imię nadano fregacie rakietowej USS „Stark”.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Arlington National Cemetery Website – Harold Rainsford Stark (ang.)
- p
- d
- e
| |
| |
| |
|
- Chief of Naval Operations
- NE.se: harold-stark