Heksafluorek ksenonu
|
Nazewnictwo | | Nomenklatura systematyczna (IUPAC) | konst. | heksafluorek ksenonu, heksafluorek ksenonu(6+), heksafluorek(2−) ksenonu(6+), heksafluorek ksenonu(VI) | Inne nazwy i oznaczenia | Stocka | fluorek ksenonu(VI) | inne | daw. sześciofluorek ksenonu(VI) | |
Ogólne informacje |
Wzór sumaryczny | XeF6 |
Masa molowa | 245,28 g/mol |
Wygląd | bezbarwne kryształy[1] |
Identyfikacja |
Numer CAS | 13693-09-9 |
PubChem | 139546 |
SMILES | F[Xe](F)(F)(F)(F)F | |
InChI | InChI=1S/F6Xe/c1-7(2,3,4,5)6 | InChIKey | ARUUTJKURHLAMI-UHFFFAOYSA-N | |
|
|
Niebezpieczeństwa | Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów | Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji według kryteriów GHS są niedostępne. | |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
| Multimedia w Wikimedia Commons | |
Heksafluorek ksenonu (nazwa Stocka: fluorek ksenonu(VI)), XeF6 – nieorganiczny związek chemiczny ksenonu i fluoru. W temperaturze pokojowej jest to trwałe, bezbarwne, krystaliczne ciało stałe.
Pod wpływem wody ulega stopniowej hydrolizie, ostatecznie dając tritlenek ksenonu[2]:
- XeF6 + H2O → XeOF4 + 2HF
- XeOF4 + H2O → XeO2F2 + 2HF
- XeO2F2 + H2O → XeO3 + 2HF
Cząsteczki heksafluorku ksenonu mogą zarówno tracić aniony fluorkowe, dając kationy XeF+5, jak i je przyłączać, dając aniony XeF7− i XeF2−8[potrzebny przypis].
Przypisy
- ↑ a b c d e f David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-98, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- ↑ E.H. Appelman, J.G. Malm. Hydrolysis of Xenon Hexafluoride and the Aqueous Solution Chemistry of Xenon. „Journal of the American Chemical Society”. 86 (11), s. 2141–2148, czerwiec 1964. DOI: 10.1021/ja01065a009.