Iniowate
Iniidae[1] | |||
J.E. Gray, 1846[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodziny – inia amazońska (Inia geoffrensis) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | parzystokopytne | ||
Podrząd | Whippomorpha | ||
Infrarząd | walenie | ||
Parvordo | zębowce | ||
Nadrodzina | Inioidea | ||
Rodzina | iniowate | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Inia d’Orbigny, 1834 | |||
Synonimy | |||
| |||
Rodzaje | |||
| |||
| |||
|
Iniowate[7] (Inidae) – rodzina ssaków z parvordo zębowców (Odontoceti) w obrębie infrarządu waleni (Cetacea).
Występowanie
Rodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[8].
Systematyka
Do rodziny należy jeden występujący współcześnie rodzaj[9][8][7]:
- Inia d’Orbigny, 1834 – inia
Opisano również rodzaje wymarłe:
- Brujadelphis Lambert, Bianucci, Urbina & Geisler, 2017[10] – jedynym przedstawicielem był Brujadelphis ankylorostris Lambert, Bianucci, Urbina & Geisler, 2017
- Goniodelphis G.M. Allen, 1941[11] – jedynym przedstawicielem był Goniodelphis hudsoni G.M. Allen, 1941
- Ischyrorhynchus Ameghino, 1891[12] – jedynym przedstawicielem był Ischyrorhynchus vanbenedeni Ameghino, 1891
- Isoninia Godfrey, Gutstein & Morgan, 2021[13] – jedynym przedstawicielem był Isoninia borealis Godfrey, Gutstein & Morgan, 2021
- Isthminia Pyenson, Vélez-Juarbe, Gutstein, Little, Vigil & O’Dea, 2015[14] – jedynym przedstawicielem był Isthminia panamensis Pyenson, Vélez-Juarbe, Gutstein, Little, Vigil & O’Dea, 2015
- Kwanzacetus Lambert, Auclair, Cauxeiro, M. Lopez & Adnet, 2018[15] – jedynym przedstawicielem był Kwanzacetus khoisani Lambert, Auclair, Cauxeiro, Lopez & Adnet, 2018
- Meherrinia Geisler, Godfrey & Lambert, 2012[16] – jedynym przedstawicielem był Meherrinia isoni Geisler, Godfrey & Lambert, 2012
- Saurodelphis Burmeister, 1891[17]
Uwagi
Przypisy
- ↑ Iniidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b J.E. Gray: On the cetaceous animals. W: J. Richardson (red.): The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 1: Mammalia, Birds. London: E.W. Janson, 1846, s. 25. (ang.).
- ↑ J.E. Gray: Catalogue of seals and whales in the British Museum. Wyd. 2. London: The Trustees, 1866, s. 62, 226. (ang.).
- ↑ W.H. Flower. Description of the Skeleton of Inia geoffrensis and of the Skull of Pontoporia blainvillii, with Bemarks on the Systematic Position of these Animals in the Order Cetacea. „Transactions of the Zoological Society of London”. 6, s. 114, 1867. (ang.).
- ↑ Ch. de Muizon. Les vertébrés fossiles de la formation Pisco (Pérou). II – Les odontocètes (Cetacea, Mammalia) du Pliocène inférieur de SudSacaco. „Travaux de l’Institut Français d’Études Andines”. 27, s. 1–188, 1984. (fr.).
- ↑ M.A. Cozzuol. The record of the aquatic mammals in southern South America. „Münchner Geowissenschaftliche Abhandlungen”. 30, s. 331, 1996. (ang.).
- ↑ a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 190-191. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 290. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-01-24]. (ang.).
- ↑ O. Lambert, G. Bianucci, M. Urbina & J.H. Geisler. A new inioid (Cetacea, Odontoceti, Delphinida) from the Miocene of Peru and the origin of modern dolphin and porpoise families. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 179 (4), s. 920, 2017. DOI: 10.1111/zoj.12479. (ang.).
- ↑ G.M. Allen. A Fossil Rirer Dolphin from Florida. „Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College”. 89, s. 4, 1941. (ang.).
- ↑ F. Ameghino. Caracteres diagnósticos de cincuenta especies nuevas de mamíferos fósiles argentinos. „Revista argentina de historia natural”. 1, s. 163, 1891. (hiszp.).
- ↑ S.J. Godfrey, C.S. Gutstein & D.J. Morgan III. A new odontocete (Inioidea, Odontoceti) from the late Neogene of North Carolina, USA. „Fossil Record”. 24 (2), s. 276, 2021. DOI: 10.5194/fr-24-275-2021. (ang.).
- ↑ N.D. Pyenson, J. Vélez-Juarbe, C.S. Gutstein, H. Little, D. Vigil & A. O’Dea. Isthminia panamensis, a new fossil inioid (Mammalia, Cetacea) from the Chagres Formation of Panama and the evolution of 'river dolphins' in the Americas. „PeerJ”. Series 2. 3, s. e1227, 2015. DOI: 10.7717/peerj.1227. (ang.).
- ↑ O. Lambert, C. Auclair, C. Cauxeiro, M. Lopez & S. Adnet. A close relative of the Amazon river dolphin in marine deposits: a new Iniidae from the late Miocene of Angola. „PeerJ”. Series 2. 6, s. e5556, 2018. DOI: 10.7717/peerj.5556. (ang.).
- ↑ J.H. Geisler, S.J. Godfrey & O. Lambert. A new genus and species of late Miocene inioid (Cetacea, Odontoceti) from the Meherrin River, North Carolina, U.S.A. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 32 (1), s. 199, 2012. DOI: 10.1080/02724634.2012.629016. (ang.).
- ↑ C.H.C. Burmeister. Continuacion á las adiciones al examen crítico de los mamíferos fósiles terciarios. „Anales del Museo Público de Buenos Aires”. 3, s. 451, 1871. (hiszp.).