Ixalerpeton
Ixalerpeton | |||
Cabreira et al., 2016 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
(bez rangi) | archozaury | ||
(bez rangi) | dinozauromorfy | ||
Rodzina | Lagerpetidae | ||
Rodzaj | Ixalerpeton | ||
Gatunki | |||
|
Ixalerpeton – rodzaj wczesnego dinozauromorfa należący do kladu Lagerpetidae. Żył w późnym triasie, ok. 230 mln lat temu, na terenach dzisiejszej Ameryki Południowej. Był stosunkowo niewielkim zwierzęciem, mierzącym ok. 1 m długości. Ixalerpeton wykazywał mozaikę cech pierwotnych dla archozaurów, jak występowanie dwóch kręgów krzyżowych czy zamknięta panewka stawu biodrowego, oraz zaawansowanych, jak obecność przedniego zagłębienia bębenkowego mózgoczaszki, które wśród dinozauromorfów występuje u przedstawicieli bardziej zaawansowanego kladu Dinosauriformes[1].
Skamieniałości Ixalerpeton odnaleziono w górnotriasowych (karnickich) osadach formacji Santa Maria w Brazylii, w pobliżu miasta São João do Polêsine. Holotyp (ULBRA-PVT059) to niekompletny szkielet obejmujący puszkę mózgową, dach czaszki, 23 kręgi przedkrzyżowe, dwa krzyżowe i dziewięć ogonowych, kości obręczy miednicznej oraz kości: ramienną, udową, piszczelową i strzałkową. Gatunek typowy rodzaju, I. polesinensis został opisany w 2016 roku przez Sergia Cabreirę i współpracowników. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckich słów ixalos („skaczący”) i erpeton („gad”), zaś epitet gatunkowy polesinensis odnosi się do miejsca znalezienia szczątków.
Przypisy
- ↑ Sergio Furtado Cabreira, Alexander Wilhelm Armin Kellner, Sérgio Dias-da-Silva, Lúcio Roberto da Silva, Mario Bronzati, Júlio Cesar de Almeida Marsola, Rodrigo Temp Müller, Jonathas de Souza Bittencourt, Brunna Jul'Armando Batista, Tiago Raugust, Rodrigo Carrilho, André Brodt, Max Cardoso Langer. A unique Late Triassic dinosauromorph assemblage reveals dinosaur ancestral anatomy and diet. „Current Biology”. 26 (22), s. 3090–3095, 2016. DOI: 10.1016/j.cub.2016.09.040. (ang.).