Język kaburi
Obszar | Papua Zachodnia (Indonezja) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 600 (1987) | ||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | uka | ||
IETF | uka | ||
Glottolog | kabu1249 | ||
Ethnologue | uka | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język kaburi[1], także: benawa[2], awe, maweyo[3] – język papuaski używany w prowincji Papua Zachodnia w Indonezji. W 1987 r. oszacowano, że ma 600 użytkowników[4]; według nowszych danych Peta Bahasa posługuje się nim ok. 400 osób[3].
Jego użytkownicy zamieszkują wsie Benawa I, Benawa II, Kabareme i Sumano (kabupaten Sorong Selatan)[3].
Istnienie tego języka odnotowano dopiero w 1987 r.[5]
Powszechnie rozumiany jest również język indonezyjski[5].
Przypisy
- ↑ David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Kaburi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Lourens de Vries: A short grammar of Inanwatan, an endangered language of the Bird’s Head of Papua, Indonesia. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2004, s. 153, seria: Pacific Linguistics 560. DOI: 10.15144/PL-560. ISBN 0-85883-545-2. OCLC 58532681. [dostęp 2023-05-17]. (ang.).
- ↑ a b c Bahasa Awe (Maweyo, Kaburi). [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2023-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-05-17)]. (indonez.).
- ↑ Berry i Berry 1987 ↓, s. 93, 98.
- ↑ a b Berry i Berry 1987 ↓, s. 93.
Bibliografia
- Keith Berry, Christine Berry: A Survey of the South Bird’s Head Stock. W: Peter J. Silzer, Joyce K. Sterner (red.): Workpapers in Indonesian Languages and Cultures. T. 4. Summer Institute of Linguistics, 1987, s. 81–117. [dostęp 2023-05-17]. (ang.).