Język lengilu
Obszar | Borneo Wschodnie (Indonezja) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 4 | ||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
UNESCO | 5 krytycznie zagrożony↗ | ||
Ethnologue | 9 drzemiący↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | lgi | ||
IETF | lgi | ||
Glottolog | leng1260 | ||
Ethnologue | lgi | ||
BPS | 0456 5 | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język lengilu – język austronezyjski z indonezyjskiej prowincji Borneo Wschodnie[1]. Posługują się nim cztery osoby[2][3]. Jest wypierany przez język lundayeh[4].
Przypisy
- ↑ David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Lengilu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Lengilu. Endangered Languages Project. [dostęp 2022-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-31)]. (ang.).
- ↑ Punahnya Bahasa-bahasa Kami. „Tempo”, 2005-07-11. [dostęp 2022-10-31]. [zarchiwizowane z adresu 2012-07-10]. (indonez.).
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 510.
Bibliografia
- Stephen A. Wurm: Australasia and the Pacific. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).