Język mamuju
Obszar | Celebes Zachodni (Indonezja) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 60 tys. (1991) | ||
Pismo/alfabet | |||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | mqx | ||
IETF | mqx | ||
Glottolog | mamu1255 | ||
Ethnologue | mqx | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język mamuju – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Zachodni w Indonezji. Według danych z 1991 r. posługuje się nim 60 tys. ludzi[1].
Dzieli się na cztery dialekty: mamuju właściwy, sumare-rangas, padang, sinyonyoi[1][2]. W 1987 r. wyróżniono dziewięć dialektów[3], ale w toku późniejszych badań uznano, że sumare i rangas to jeden dialekt, a część pozostałych dialektów przydzielono do innych języków[2].
Według doniesień z lat 90. XX wieku pozostaje w powszechnym użyciu (zwłaszcza w kontaktach nieformalnych) i bywa przyswajany przez osoby z zewnątrz. Odnotowano jednak presję ze strony języka indonezyjskiego, który jest wykorzystywany w edukacji[4].
Jest zapisywany alfabetem łacińskim[1].
Przypisy
- ↑ a b c David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Mamuju, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2020-12-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ a b Valkama 1987 ↓, s. 110.
- ↑ Grimes i Grimes 1987 ↓, s. 37–39.
- ↑ David Mead: Mamuju. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-05-08]. (ang.).
Bibliografia
- Charles E. Grimes, Barbara D. Grimes: Languages of South Sulawesi. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1987, seria: Pacific Linguistics D-78. DOI: 10.15144/PL-D78. ISBN 0-85883-352-2. OCLC 470252870. (ang.).
- Kari Valkama: Mamuju (Kabupaten Mamuju). W: Timothy Friberg (red.): UNHAS-SIL South Sulawesi sociolinguistic surveys, 1983–1987. Jayapura: Summer Institute of Linguistics, 1987, s. 99–117, seria: Workpapers in Indonesian Languages and Cultures 5. OCLC 65702515. [dostęp 2023-05-08]. (ang.).