Języki tunguskie
![]() | Ten artykuł od 2022-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Języki tunguskie – w szerszym znaczeniu pojęcie to stosuje się jako synonimiczne wobec języków tungusko-mandżurskich.
W znaczeniu węższym: podgrupa języków tungusko-mandżurskich, tworzących tzw. grupę północną i obejmującą języki ewenkijski oraz eweński, zwany także lamuckim.
Języki tunguskie są grupą języków związanych etnicznie z ludami tunguskimi, zamieszkującymi głównie obszary Syberii w Rosji oraz pewne regiony Chin i Mongolii. W większości przypadków języki tunguskie używane są głównie przez mniejszości etniczne, a ich liczba użytkowników systematycznie maleje z powodu presji języków większościowych oraz procesów urbanizacji i globalizacji.[1]
Przypisy
- ↑ Manchu-Tungus languages summary | Britannica [online], www.britannica.com [dostęp 2024-05-20] (ang.).