Jan Domarski
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Jan Andrzej Domarski | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 28 października 1946 | ||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 177 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | napastnik | ||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
|
Jan Andrzej Domarski (ur. 28 października 1946 w Drabiniance) – piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Polski, uczestnik i zdobywca trzeciego miejsca podczas mistrzostw świata w Niemczech w 1974.
Działalność piłkarska
Kariera zawodnicza
Ligowej piłki uczył się w Stali Rzeszów. Jest rekordzistą w liczbie meczów (205) oraz liczbie strzelonych goli (55) w barwach rzeszowskiej Stali w pierwszym poziomie ligowym[1][2]. Dwukrotny mistrz Polski ze Stalą Mielec (1973, 1976). Przed meczem Stali Mielec z Górnikiem Zabrze 29 sierpnia 1976 przy 18 tys. widzów odbyło się uroczyste pożegnanie Jana Domarskiego jako zawodnika mieleckiej drużyny, podczas którego zawodnik otrzymał od dziennikarzy żywą kaczkę (stanowiącą kaczkę dziennikarską)[3].
Kariera reprezentacyjna
17 października 1973 w 57. minucie zdobył gola w meczu Anglia-Polska (1:1) na stadionie w dzielnicy Wembley w Londynie. Bramka ta przesądziła o awansie reprezentacji Polski do mistrzostw świata w Niemczech[4]. Gol Domarskiego trafił na listę pięćdziesięciu najważniejszych bramek w historii piłki nożnej, sporządzoną przez dziennik „The Times” i tradycyjnie uznawany jest za najważniejszą bramkę w historii polskiej piłki nożnej.
Jan Domarski otrzymał rolę środkowego napastnika reprezentacji po kontuzji Włodzimierza Lubańskiego. Na mistrzostwach świata w 1974 nie grał już w podstawowej jedenastce – był zmiennikiem Andrzeja Szarmacha i w pierwszym składzie wyszedł tylko w „meczu na wodzie” z reprezentacją Republiki Federalnej Niemiec. Był to jego ostatni mecz w reprezentacji.
W kadrze narodowej Jan Domarski rozegrał 17 meczów (w tym sześć podczas eliminacji i Mistrzostw Świata 1974), zdobywając 2 gole.
lp. | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Rozgrywki | Grał | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 4 sierpnia 1967 | Moskwa | ![]() | 2-2 | 90' | ||
2. | 22 lipca 1970 | Szczecin | ![]() | 2-0 | od 46' | ||
3. | 6 czerwca 1973 | Chorzów | ![]() | 2-0 | od 54' | ||
4. | 3 sierpnia 1973 | Chicago | ![]() | 1-0 | 90' | ||
5. | 8 sierpnia 1973 | Monterrey | ![]() | 2-1 | 90' | ||
6. | 10 sierpnia 1973 | San Francisco | ![]() | 4-0 | 90' | ||
7. | 12 sierpnia 1973 | New Britain | ![]() | 0-1 | od 60' | ||
8. | 19 sierpnia 1973 | Warna | ![]() | 2-0 | 90' | ||
9. | 26 września 1973 | Chorzów | ![]() | 3-0 | 90' | ![]() | |
10. | 10 października 1973 | Rotterdam | ![]() | 1-1 | 90' | ||
11. | 17 października 1973 | Londyn | ![]() | 1-1 | 90' | ![]() | |
12. | 21 października 1973 | Dublin | ![]() | 0-1 | od 46' | ||
13. | 17 kwietnia 1974 | Liège | ![]() | 1-1 | do 66' | ||
14. | 15 maja 1974 | Warszawa | ![]() | 2-0 | do 45' | ||
15. | 15 czerwca 1974 | Stuttgart | ![]() | 3-2 | od 72' | ||
16. | 30 czerwca 1974 | Frankfurt nad Menem | ![]() | 2-1 | od 81' | ||
17. | 3 lipca 1974 | Frankfurt nad Menem | ![]() | 0-1 | 90' |
Kariera trenerska
Jan Domarski był również trenerem piłkarskim. W sezonie II ligi 1984/1985 był drugim trenerem Resovii, po czym wyjechał do Stanów Zjednoczonych[5]. Od października 1999 prowadził Stal Sanok w rundzie jesiennej sezonu 1992/1993 III ligi[6]. Był także trenerem 5-ligowego zespołu grupy dębickiej Wisłok Wiśniowa. 5 października 2020 został trenerem występującej w krośnieńskiej klasie okręgowej Kotwicy Korczyna[7].
Działalność polityczna
W 2010 bez powodzenia kandydował do rady Rzeszowa z listy komitetu Nasz Dom-Rzeszów[8]. Należy do Prawicy Rzeczypospolitej[9]. W 2014 był kandydatem tej partii do sejmiku województwa podkarpackiego z listy PiS, nie uzyskując mandatu[10].
Odniesienia w kulturze masowej
W filmie Wesele z 2004 w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego, Mundek (Jerzy Rogalski) prezentuje na sobie koszulkę reprezentacji Polski z numerem 10 twierdząc, że jest to strój, w którym Jan Domarski zdobył pamiętnego gola 17 października 1973 w meczu z Anglią (1:1) na stadionie Wembley.
W 2007 Wiesław Syzdek nakręcił reportaż TV o Janie Domarskim pt. Złota Bramka.
W 2004 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[11].
Przypisy
- ↑ O klubie. stalrzeszow.pl. [dostęp 2016-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-27)].
- ↑ Stal Rzeszów. Największe sukcesy. stalrzeszow1999.futbolowo.pl. [dostęp 2016-12-21].
- ↑ Mielec pożegnał Domarskiego. „Nowiny-Stadion”. Nr 35, s. 1, 30 sierpnia 1976.
- ↑ Remis = zwycięstwo. Po 1:1 na Wembley polscy piłkarze w finale mistrzostw świata. Jan Domarski strzelcem złotej bramki. „Nowiny”, s. 1–2, nr 287 z 18 października 1973.
- ↑ Za dwa tygodnie start. Drugoligowcy także nie próżnują. „Nowiny-Stadion”, s. 8, nr 174 z 29 lipca 1985.
- ↑ Kańczuga lepsza. „Tygodnik Sanocki”, s. 3, nr 41 (73) z 14 października 1992.
- ↑ Miłosz Bieniaszewski: Piłka nożna. Jan Domarski wraca na trenerską ławkę. Poprowadzi Kotwicę Korczyna. gol24.pl, 2020-10-07. [dostęp 2020-11-04].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010.
- ↑ Kandydaci PiS do sejmiku na Podkarpaciu. gospodarkapodkarpacka.pl, 24 września 2014.
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. wybory2014.pkw.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-01)]..
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 19, poz. 302
Bibliografia
- Jan Domarski w bazie 90minut.pl
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|