Jan Dukas (cezar)
samozwańczy Cesarz Bizancjum | |
Okres | 1074 |
---|---|
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | po 1006 |
Data śmierci | ok. 1088 |
Ojciec | Andronik Dukas |
Rodzeństwo | Konstantyn X Dukas |
Dzieci | Andronik Dukas |
Jan Dukas (grec. Ιωάννης Δούκας, ur. po 1006, zm. ok. 1088) – cezar i uzurpator bizantyński w 1074 roku.
Życiorys
Był synem Andronika Dukasa, młodszym bratem cesarza Konstantyna X Dukasa. Przez brata został mianowany cezarem. W okresie rządów bratanka Michała VII Dukasa był jego głównym doradcą. Po jakiś czasie Michał VII znalazł się pod przemożnym wpływem logotety Niceforitzesa, ten zaś pozbył się Jana z dworu. W 1074 Roussel de Bailleul, normański najemnik w armii bizantyńskiej ogłosił Jana Dukasa cesarzem. Obaj buntownicy po klęsce zadanej im przez Turków (wezwanych przez Michała VII) dostali się do niewoli. Michał VII wykupił stryja i ten przywdział habit. Jan udał się do swoich włości w Tracji. W 1081 roku wsparł bunt Aleksego I Komnena. Jego synem był Andronik Dukas.
Bibliografia
- Michael Angold, Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, przeł. Władysław Brodzki, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1993, s. 109-111, 120-123.
- Jarosław Dudek, Oblicza rebelli Roussela de Bailleul (1073-1075), normandzkiego rycerza na służbie bizantyńskiej [w:] Zamach stanu w dawnych społecznościach, pod red. Arkadiusza Sołtysika przy współpracy Justyny Olko, Warszawa: Ośrodek Badań nad Tradycją Antyczną Uniwersytet Warszawski 2004, s. 275–292, ISBN 83-920180-3-6