José Bové
![]() José Bové (2013) | |||
Data i miejsce urodzenia | 11 czerwca 1953 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | polityk, rolnik, działacz związkowy | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Jos%C3%A9_Bov%C3%A9_-_Meeting_in_Toulouse_for_the_2007_French_presidential_election_0188_2007-04-18_cropped.jpg/220px-Jos%C3%A9_Bov%C3%A9_-_Meeting_in_Toulouse_for_the_2007_French_presidential_election_0188_2007-04-18_cropped.jpg)
Joseph (José) Bové, ur. 11 czerwca 1953 w Talence[1]) – francuski polityk, rolnik i działacz związkowy oraz alterglobalistyczny. Poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.
Życiorys
Będąc synem naukowców, spędził część swego dzieciństwa na Uniwersytecie w Berkeley. Po powrocie rodziny do Francji uczył się w szkole katolickiej, z której został wykluczony w 1968. Podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie w Bordeaux. Wkrótce zaangażował się w działania popierające rolników w Larzac protestujących przeciwko planom rozbudowy bazy wojskowej. W tym okresie starał się uniknąć obowiązku służby wojskowej, ukrywał się z tego powodu w gospodarstwie położonym w trudno dostępnym regionie Pirenejów. W 1976 został skazany na karę 3 tygodni pozbawienia wolności za nielegalne niszczenie dokumentów wojskowych związanych z budową w Larzac[2].
Zawodowo zajął się rolnictwem. W 1987 zakładał związek zawodowy Konfederacja Rolnicza, od 200 do 2004 pełnił funkcję rzecznika tej organizacji[2]. Był również jednym z inicjatorów powołania inicjatywy ATTAC[3].
Jest znany z różnych aktów nieposłuszeństwa obywatelskiego, z których część doprowadziła do wszczynania przeciwko niemu postępowań karnych. Dokonał m.in. zniszczenia budowy restauracji McDonald’s w Millau[4] (12 sierpnia 1999), co motywował protestem przeciwko wprowadzeniu przez USA cła zaporowego na ser Roquefort (ze strony USA był to odwet za europejski zakaz importu wołowiny z hormonami). Zaangażował się w protesty przeciwko uprawom GMO, za skoszenie pola z roślinami genetycznie zmodyfikowanymi w 2002 przez 6 tygodni odbywał karę pozbawienia wolności. W 2003 za niszczenie mienia został skazany po raz kolejny. Orzeczono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, został zwolniony po niespełna 6 tygodniach na skutek ułaskawienia, jakie z okazji 14 lipca zastosował wobec niego prezydent Jacques Chirac[2].
W 2007 jako bezpartyjny kandydat wziął udział w wyborach prezydenckich. Przegrał w pierwszej turze głosowania, otrzymując 483 008 (1,33%) głosów i zajmując 10. miejsce wśród 12 kandydatów[5].
Był jednym z organizatorów komitetu wyborczego Europa Ekologia. Z jego ramienia w wyborach w 2009 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. Przystąpił do frakcji Zielonych i Wolnego Sojuszu Europejskiego, powołano go na wiceprzewodniczącego Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi[1]. W 2010 został członkiem nowo utworzonej francuskiej partii pod nazwą Europa Ekologia – Zieloni. W 2011 był nominowany do nagrody MEP Awards dla najbardziej pracowitych posłów w kategorii polityka regionalna[6].
W 2014 José Bové został wybrany na kolejną kadencję Europarlamentu[7], zasiadał w nim do 2019.
Wybrane publikacje
- Nous, Paysans (współautor), 2000
- Le Monde n’est pas une marchandise; des paysans contre la malbouffe (współautor), 2001 (wydanie polskie z przedmową Stefana Adamskiego, 2002)
- Retour de Palestine, 2002
- Paysan du Monde (współautor), 2002
- La Confédération paysanne (współautor), 2003
- Pour la désobéissance civique (współautor), 2004
- Candidat rebelle, 2007
- José Bové, un paysan pour l'Europe, 2009
- Du Larzac à Bruxelles (współautor), 2011cratique", édition Le temps des cerises, 2000
Przypisy
- ↑ a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2013-12-18].
- ↑ a b c José Bové. lepoint.fr, 14 lutego 2007. [dostęp 2013-12-18]. (fr.).
- ↑ Le Collège des fondateurs. attac.org. [dostęp 2013-12-18]. (fr.).
- ↑ Jose Bove's Not Welcome in Bush's USA. thenation.com, 2 września 2006. [dostęp 2013-12-18]. (ang.).
- ↑ Élection présidentielle 2007. france-politique.fr. [dostęp 2013-12-18]. (fr.).
- ↑ Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. UniaEuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2013-12-18].
- ↑ Résultats européennes: la liste de nos nouveaux élus. leparisien.fr, 26 maja 2014. [dostęp 2014-05-28]. (fr.).
- ISNI: 0000000121305303
- VIAF: 44466303
- LCCN: n2001100911
- GND: 122985435
- NDL: 00843768
- BnF: 13570784p
- SUDOC: 052637107
- SBN: RAVV230429
- NKC: jo2016928580
- BNE: XX1002673
- NTA: 228153026
- BIBSYS: 2067222
- CiNii: DA1483489X
- NUKAT: n2003093083
- J9U: 987007258804605171
- CANTIC: a10469965
- CONOR: 112912483
- BNC: 000547889
- KRNLK: KAC200301723
- LIH: LNB:BcCL;=BK