Julian Kuiłowski
![]() | |
Kraj działania | Austro-Węgry |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1826 |
Data i miejsce śmierci | 4 maja 1900 |
Miejsce pochówku | |
Arcybiskup metropolita lwowski | |
Okres sprawowania | 1899-1900 |
Biskup stanisławowski | |
Okres sprawowania | 1891-1899 |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | |
Prezbiterat | 1 kwietnia 1854 |
Nominacja biskupia | 26 czerwca 1890[1] |
Chirotonia biskupia | 17 sierpnia 1890 |
Data konsekracji | 17 sierpnia 1890 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Sylwestr Sembratowycz | ||||
Współkonsekratorzy | Łukasz Solecki | ||||
| |||||
|
Julian Kuiłowski h.Sas (ur. 1 maja 1826 w Koniuszkach Królewskich w obecnym rejonie samborskim, zm. 4 maja 1900 we Lwowie) – uczestnik Wiosny Ludów, biskup greckokatolicki, metropolita lwowski.
Życiorys
W młodości brał udział w powstaniu węgierskim i bitwy pod Segedynem. Po kapitulacji powstania w sierpniu 1849 przebywał kolejno w Serbii i Bułgarii. W latach 1849–1850 był żołnierzem armii Osmana paszy. Od 1850 mieszkał w Paryżu, gdzie ukończył teologię w seminarium St. Suplice i w 1854 przyjął święcenia kapłańskie. W Paryżu utrzymywał kontakty ze środowiskiem Hotelu Lambert.
W 1856 opuścił Paryż i przez rok pełnił funkcję duszpasterza na wyspie Korfu. W wyniku amnestii wrócił do Galicji w 1857. W latach 1859–1884 był proboszczem unickim w Ruskim Siole, oraz w latach 1876–1881 administratorem, a w latach 1881-1882 dziekanem greckokatolickiego dekanatu birczańskiego.
W 1878 otrzymał od papieża Leona XIII tytuł tajnego szambelana papieskiego. W 1882 mianowany kanonikiem gremialnym greckokatolickiej kapituły przemyskiej, w latach 1883–1884 rektor Greckokatolickiego Seminarium Duchownego w Przemyślu.
Od 1887 archiprezbiter i przewodniczący kapituły stanisławowskiej. W 1890 mianowany biskupem pomocniczym eparchii przemyskiej z tytułem biskupa Hephaestus, święcenia przyjął 26 czerwca 1890. W latach 1891–1899 biskup ordynariusz stanisławowski, nie zdobył sympatii wśród Ukraińców ze względu na swoją propolską postawę. Od 1898 był asystentem tronu papieskiego.
22 stycznia 1899 mianowany arcybiskupem lwowskim obrządku unickiego. W kwietniu 1900 został obdarzony tytułem tajnego radcy cesarza Franciszka Józefa I.
Przypisy
- ↑ Julian Kuiłowski [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2013-02-26] (ang.).
Bibliografia
- Cz. Lechicki, Kuiłowski Julian [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. X
- Dmytro Błażejowśkyj – „Historical sematism of the Eparchy of Peremysl including the Apostolic Administration of Lemkivscyna (1828-1939)”, Lwów 1995
- p
- d
- e
Metropolici – arcybiskupi kijowscy, haliccy i całej Rusi |
|
---|---|
Biskupi unickiej diecezji supraskiej[a] |
|
Metropolici cerkwi unickiej w Rosji[b] |
|
Uniccy biskupi chełmscy |
|
Metropolici haliccy – arcybiskupi lwowscy[d] |
|
Metropolici – arcybiskupi więksi lwowscy |
|
Metropolici – arcybiskupi więksi kijowsko-haliccy |
|
- [a] zwierzchnicy Kościoła unickiego pod zaborem pruskim.
- [b] arcybiskupi "prawobrzeżni" – zależni od Rosji, nieuznający mianowanych przez papieża metropolitów rezydujących we Lwowie.
- [c] przewodniczący greckounickiego kolegium w Petersburgu: likwidacja Kościoła unickiego na ziemiach zabranych, pod władzą Imperium Rosyjskiego pozostała jedynie unicka diecezja chełmska na terenie Królestwa Polskiego
- [d] zwierzchnicy grekokatolików w Galicji – zabór austriacki do 1918 r.
- PWN: 3928706
- ЕСУ: 51081