Kazimierz Bukraba
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 5 grudnia 1885 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 maja 1946 | ||
Miejsce pochówku | |||
Biskup diecezjalny piński | |||
Okres sprawowania | 1932–1946 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Prezbiterat | 2 lutego 1909 | ||
Nominacja biskupia | 10 lipca 1932 | ||
Sakra biskupia | 21 sierpnia 1932 | ||
|
Data konsekracji | 21 sierpnia 1932 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Wilno | ||||
Miejsce | |||||
Konsekrator | Edward von Ropp | ||||
Współkonsekratorzy | |||||
|
Kazimierz Bukraba (ur. 5 grudnia 1885 w Grodnie, zm. 7 maja 1946 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny piński w latach 1932–1946.
Życiorys
Urodził się 5 grudnia 1885 w Grodnie. Kształcił się w miejscowym gimnazjum. W 1904 rozpoczął studia w seminarium metropolitalnym w Petersburgu, które od 1908 kontynuował na uniwersytecie w Innsbrucku[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 2 lutego 1909 w Krakowie[1] tamtejszy biskup pomocniczy Anatol Nowak[2].
Pracował jako wikariusz parafii katedralnej w Mińsku Litewskim i prefekt miejscowych szkół średnich, a następnie rektor kościoła i prefekt szkół w Pińsku. Aktywnie uczestniczył w ruchu niepodległościowym. Podczas I wojny światowej kilkukrotnie przebywał w niemieckiej niewoli w charakterze zakładnika. W latach 1919–1928 był proboszczem i dziekanem w Nowogródku, po czym objął probostwo największej w diecezji pińskiej parafii w Brześciu nad Bugiem[1].
10 lipca 1932 papież Pius XI prekonizował go biskupem diecezjalnym diecezji pińskiej. Święcenia biskupie przyjął 21 sierpnia 1932 w kościele św. Kazimierza w Wilnie[3]. Konsekrował go arcybiskup metropolita mohylewski Edward von Ropp, któremu asystowali biskupi pomocniczy: Kazimierz Mikołaj Michalkiewicz z Wilna i Jāzeps Rancāns z Rygi[2]. Rządy w diecezji objął 28 sierpnia 1932[1], kiedy to odbył ingres do katedry Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Pińsku[3]. W 1934 promulgował uchwały I synodu diecezjalnego z 1929. W 1938 powołał Instytut Wyższej Kultury Religijnej[1]. Zreformował seminarium duchowne w Pińsku. Utworzył 20 parafii i 2 dekanaty Otwierał ochronki i przedszkola[4]. Wspierał Polską Macierz Szkolną[4], w 1935 został członkiem zarządu głównego stowarzyszenia[5]. Utrzymywał dobre relacje z politykami sanacji. W 1935 wezwał wiernych, aby w wyborach parlamentarnych zagłosowali na kandydatów bloku rządowego. W publicznych wystąpieniach gloryfikował marszałka Józefa Piłsudskiego. Był członkiem Komisji Unionistycznej Episkopatu Polski[1].
W 1933 konsekrował biskupa pomocniczego pińskiego Karola Niemirę[2].
Po zajęciu Pińska przez Armię Czerwoną ze zdiagnozowaną chorobą serca i depresją nerwową wyjechał do Lwowa, gdzie w klinice uniwersyteckiej został poddany długotrwałemu leczeniu. W lutym 1942 udał się do Warszawy, gdzie u władz okupacyjnych bezskutecznie zabiegał o zgodę na powrót do diecezji[1]. Brał udział w powstaniu warszawskim jako duszpasterz[4], a po kapitulacji w październiku 1944 udał się przez Pruszków do Milanówka. W styczniu 1945 zamieszkał u łódzkich urszulanek. Zmarł 7 maja 1946 w Łodzi i został pochowany w miejscowej katedrze. W 1967 jego szczątki przeniesiono do prokatedry w Drohiczynie[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h K. Krasowski: Biskupi katoliccy II Rzeczypospolitej. Słownik biograficzny. Poznań: Bene Nati, 1996, s. 39–41. ISBN 83-86675-03-9.
- ↑ a b c Kazimierz Bukraba. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2015-07-08]. (ang.).
- ↑ a b K.R. Prokop. Sakry i sukcesja święceń biskupich pasterzy diecezji mińskiej, pińskiej i drohiczyńskiej. „Studia Teologiczne Białystok Drohiczyn Łomża”. Nr 27, s. 373–375, 2009. ISSN 0239-801X. [dostęp 2017-11-04].
- ↑ a b c J. Matelska. Ks. Bp Kazimierz Bukraba (1885–1946) – kapłan Ziemi Mińskiej, Nowogródzkiej, Brzeskiej i Pińskiej. „Czas Miłosierdzia”. Nr 8 (136), sierpień 2001. [dostęp 2015-07-08].
- ↑ J. Stemler: Dzieło samopomocy narodowej. Polska Macierz Szkolna 1905-1935. Warszawa: 1935, s. 248.
Linki zewnętrzne
- Kazimierz Bukraba [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2015-07-08] (ang.).
- Publikacje Kazimierza Bukraby w bibliotece Polona. [dostęp 2021-12-23].
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|
- VIAF: 6123150869807922190001
- PLWABN: 9810594399105606