Kościół Najświętszej Marii Panny Najświętszego Sakramentu i świętych Męczenników kanadyjskich
Kościół tytularny kanadyjski kościół narodowy | |||||||||||
![]() | |||||||||||
Państwo |
| ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Rzym | ||||||||||
Adres | 00161 Roma | ||||||||||
Wyznanie | |||||||||||
Kościół | |||||||||||
Parafia | Parafia Najświętszej Maryi Panny Przenajświętszego Sakramentu i Męczenników kanadyjskich | ||||||||||
Wezwanie | • Najświętsza Maria Panna Przenajświętszego Sakramentu | ||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
Położenie na mapie Rzymu ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie Włoch ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie Lacjum ![]() | |||||||||||
![]() | |||||||||||
| |||||||||||
Strona internetowa |
Kościół Najświętszej Marii Panny Najświętszego Sakramentu i świętych Męczenników kanadyjskich – modernistyczny kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Nomentano w Rzymie[1].
W 1948 watykańska kongregacja nabyła od hrabiego Maraini willę zlokalizowaną przy via G.B. de Rossi. Została ona przeznaczona na potrzeby międzynarodowego seminarium San Pier Giuliano Eymard. W 1949 roku powstał pierwszy projekt budowy kościoła, lecz został on odrzucony, jako niedopasowany do potrzeb lokalnych i charakteru okolicznej architektury. Drugi projekt, autorstwa architekta prof. Bruno M. Ghetti, został zatwierdzony przez Najwyższą Radę Starożytności i Sztuki (Il Consiglio Superiore per le Antichità e Belle Arti) 12 sierpnia 1950[1][2].
Rada Generalna Zgromadzenia Misjonarzy Eucharystów (Congregazione del SS. Sacramento) zaproponowała utworzenie w tym miejscu Kanadyjskiego kościoła narodowego. Pomysł zyskał aprobatę ks. Giovanni Battista Montiniego, czyli późniejszego papieża Pawła VI, a zatwierdził Pius XII. Budowa została zakończona w 1955, a konsekracja nastąpiła 1 listopada 1962[1].
Kościół Najświętszej Marii Panny Najświętszego Sakramentu i świętych Męczenników kanadyjskich jest kościołem tytularnym[3]. Od 19 listopada 2016 kardynałem prezbiterem tego kościoła jest arcybiskup Dhaki kardynał Patrick D’Rozario[4].
Przypisy
- ↑ a b c Nostra Signora del Santissimo Sacramento e dei Santi Martiri Canadesi: Nostra Signora del Santissimo Sacramento e dei Santi Martiri Canadesi. [dostęp 2018-04-26]. (wł.).
- ↑ Valerio Mariani, Ermanno Cambié. N. Signora del SS. Sacramento e I Martiri Canadesi. „Chiese di Roma illustrate”. 91, s. 96, 1966. Marietti. ISSN 0393-2699. (wł.).
- ↑ Paweł VI. Templum Dominae Nostrae a SS. Sacramento et Sanctorum Martyrum Canadensium ad dignitatem tituli presbyteralis Cardinalicii evehitur. „Acta Apostolicae Sedis”. LVII (6), s. 445-446, 1965. (łac.).
- ↑ David M. Cheney: Nostra Signora del Santissimo Sacramento e Santi Martiri Canadesi. catholic-hierarchy. [dostęp 2018-04-27]. (ang.).