Konwikt szlachecki w Trnawie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Trnavsk%C3%A1_univerzita_-_panoramio.jpg/220px-Trnavsk%C3%A1_univerzita_-_panoramio.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Trnava_historick%C3%A1_univerzita_05_02.jpg/220px-Trnava_historick%C3%A1_univerzita_05_02.jpg)
Konwikt szlachecki (łac. Convictus nobilium, słow. Šľachtický konvikt) – zabytkowy budynek przy ulicy Jána Hollého 10 w Trnawie na Słowacji, najbardziej reprezentacyjny obiekt starego kompleksu uniwersyteckiego w tym mieście.
Historia
Budynek w typie dużego pałacu miejskiego dała wybudować w latach 1747–1754 cesarzowa Maria Teresa z przeznaczeniem na konwikt dla studentów uniwersytetu pochodzących z rodzin szlacheckich. Powstał jako czwarty w ciągu wcześniej wybudowanych obiektów uniwersyteckich: Adalbertínum, Rubrorum i Marianum[1]. Zajął narożnik dzisiejszych ulic Jána Hollého i M. Schneidera-Trnavského[2].
Po przeniesieniu w 1777 r. uniwersytetu do Budy budynek zajmowały różne instytucje kościelne, a po II wojnie światowej był zajmowany przez wojsko. Zwrócony Kościołowi w 1990 r. mieści obecnie siedzibę Archidiecezji trnawskiej[1].
Architektura
Rozległa, murowana, trójkondygnacyja, czteroskrzydłowa budowla z dziedzińcem pośrodku, wzniesiona w stylu wiedeńskiego, dojrzałego baroku, powstała według projektu nieznanego dziś autora, wywodzącego się z kręgu wiedeńskiej, dworskiej pracowni architektonicznej[3]. Elewacje frontowe wieloosiowe, dzielone są płytkimi pilastrami o głowicach w porządku kompozytowym. Kondygnacja parteru pokryta pasowym, gładkim boniowaniem, oddzielona od piętra szerokim gzymsem. Kondygnacje druga i trzecia nierozdzielone gzymsami. Nad trzecią kondygnacją belkowanie z fryzem ozdobionym płaskorzeźbionymi płycinami i wydatnym gzymsem. Otwory okienne z wąskimi opaskami, zwieńczone naczółkami o zróżnicowanych formach, w kondygnacji parteru osłonięte barokowymi kratami koszowymi. Ozdobą elewacji frontowej jest reprezentacyjny, kamienny balkon nad portalem wejściowym, podparty czterema kolumnami, z rzeźbami przedstawiającymi Fortunę i Grację[3]. Poszczególne skrzydła nakryte są dachami dwuspadowymi, w połaciach frontowych – z lukarnami.
We wnętrzach w korytarzach, na klatkach schodowych i w sali jadalnej zachowały się rokokowe stiuki[4]. Wysuniętym ku wschodowi elementem skrzydła południowego jest ośmioboczna kaplica pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty. Zachowały się w niej cenne malowidła ścienne oraz fresk na sklepieniu przedstawiający Apokalipsę, autorstwa miejscowego malarza Vavrinca Mussingera z 1758 r.[4]