Kruonis
![]() | |||
| |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Okręg | |||
Populacja (2001) • liczba ludności |
| ||
Kod pocztowy | LT-5603 | ||
Położenie na mapie Litwy ![]() | |||
![]() | |||
|
Kruonis (pol. Kronie) – miasteczko na Litwie w okręgu kowieńskim w rejonie Koszedary, położone kilka kilometrów na wschód od rzeki Niemen i ok. 20 km. od Koszedarów. Siedziba gminy Kruonis.
Przez miejscowość przechodzi droga Rumszyszki-Olita. Znajduje się tu poczta, kościół, cerkiew, szkoła i grodzisko. Miejscowość jest litewskim zabytkiem urbanistyki (sieć ulic i rynek). Dekretem prezydenta Republiki Litewskiej miejscowość od 2007 roku posiada herb.
Historia
W 1610 roku powstał tu prawosławny męski klasztor fundacji Teodora Bogdana Ogińskiego, który został następnie przejęty przez Zakon Bazylianów Świętego Jozafata[1], w 1839 ponownie przeszedł do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (jako cerkiew parafialna), zaś w 1919 znalazł się we władaniu Kościoła katolickiego. Renesansowa świątynia posiada wewnątrz wykonany w tym samym stylu ołtarz oraz nagrobki fundatora i jego syna Samuela Lwa Ogińskiego. Przy szkole zachowane ruiny dworu Ogińskich. 3 km na południe od miejscowości zachowane jest grodzisko i kurhany.
Obecna prawosławna cerkiew (pod wezwaniem Opieki Matki Bożej) została zbudowana w latach 20. XX w.
Pomiędzy 1978 do 1998 powstała w pobliżu jedyna w krajach bałtyckich elektrownia szczytowo-pompowa Kruonis.
Bibliografia
- Tomasz Krzywicki: Litwa: przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, s. 220. ISBN 83-89188-40-6.
Linki zewnętrzne
- Opis kościoła (lit.)
- Kruonis, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 695 .
Przypisy
- ↑ T. Kempa, Fundacje monasterów prawosławnych w Rzeczypospolitej w pierwszej połowie XVII w. [w:] red. A Mironowicz, U. Pawluczuk, P. Chomik, Życie monastyczne w Rzeczypospolitej, Zakład Historii Kultur Pogranicza Instytutu Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2001, ISBN 83-902928-8-2, ss. 80-81