Leonia Rudzka
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 15 marca 1858 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 20 lutego 1929 |
Zawód, zajęcie | nauczycielka |
Odznaczenia | |
![]() |
Leonia Rudzka, właśc. Leontyna Barbara Rudzka (ur. 15 marca 1858 w majątku Wola Ługowa nad Pilicą, zm. 20 lutego 1929 w Konstancinie) – polska nauczycielka, właścicielka pensji dla dziewcząt w Warszawie
Życiorys
Urodziła się w rodzinie Józefa, właściciela majątku Wola Ługowa nad Pilicą i Anny z Domańskich. Ukończyła pensję Heleny Budzińskiej w Warszawie. Po zdaniu egzaminu nauczycielskiego dla szkół żeńskich podjęła pracę nauczycielki języka niemieckiego i geografii na pensji Jadwigi Papi w Warszawie. W roku 1887 została właścicielką tej pensji oraz pensjonatu dla uczennic. Pensja znajdowała się przy ulicy Zielnej 13. Rudzka prowadziła ją aż do śmierci.
Do I wojny światowej pensja poza oficjalną działalnością pedagogiczną prowadziła tajne nauczanie przedmiotów zabronionych tj. języka polskiego, literatury i historii narażając prowadzącą na policyjne represje.
W 1906 roku zorganizowała dwuletnie kursy pedagogiczne o kierunku humanistycznym i przyrodniczym. W latach 1916–1917, brała udział w pracach nad ujednolicaniem programów nauczania i egzaminów dojrzałości prowadzonych przez Departament Szkolny Tymczasowej Rady Stanu. Uczestniczyła w Międzynarodowym Zjeździe Nowej Szkoły w Locarno, w 1927 roku.
Była właścicielką dwóch konstancińskich willi – „Leonówki” i „Białej”. W 1912 roku uruchomiła w „Leonówce” trzy pierwsze klasy nowej szkoły powszechnej z internatem. W 1929 roku, po jej śmierci, szkołę przejęły jej siostrzenice Maria i Jadwiga Domańskie i przekształciły ją w Gimnazjum Koedukacyjne Rozwojowe z internatem istniejące do 1936 roku.
Zmarła w Konstancinie 20 lutego 1929 roku. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 41-5-12)[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)[2]
Przypisy
Bibliografia
- Szkoła przyszłości. „Świat, 1909, nr 35”.
- Biogram Leonii Rudzkiej na stronie Muzeum Konstancina. [dostęp 2021-04-22].
- Leonia Rudzka i jej szkoła w Warszawie przy ul. Zielnej 13 (1887-1994). Warszawa: 1998.
- Krystyna Machlejd: Saga ulrichowsko-machlejdowska. Warszawa: 2006. ISBN 83-88477-55-2.
Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwentki Pensji Leonii Rudzkiej.
- VIAF: 20151776732218010582
- PLWABN: 9810632311105606
- NUKAT: n99005452