Ludwik Bar
![]() Ludwik Bar jako harcerz w Sanoku (1924) | |||
Data i miejsce urodzenia | 5 lutego 1906 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 16 lutego 1999 | ||
profesor nauk prawnych | |||
Specjalność: prawo administracyjne stosunków gospodarczych, samorząd pracowniczy, prawo gospodarcze publiczne | |||
Alma Mater | |||
Doktorat | 1932 | ||
Habilitacja | 1962 | ||
Profesura | 1969[1] | ||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | Uniwersytet Łódzki | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Ludwik Bar (ur. 5 lutego 1906 w Olchowcach, zm. 16 lutego 1999 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Tomb_of_Bar_family_at_Military_Cemetery_in_Warsaw_%282023%29a.jpg/240px-Tomb_of_Bar_family_at_Military_Cemetery_in_Warsaw_%282023%29a.jpg)
Życiorys
Urodził się 5 lutego 1906 w Olchowcach[2]. Był synem Jana (rolnik w Olchowcach)[3]. Miał brata Stanisława (ur. 1901)[4].
Uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, w którym zdał egzamin dojrzałości 18 maja 1926 w trakcie przewrotu majowego (w jego klasie byli m.in. Stanisław Buczek, Mikołaj Deńko, Bronisław Kocyłowski, Marian Strzelbicki)[2][5]. Podczas nauki szkolnej był harcerzem w Sanoku, w 1923 drużynowym II Drużyny im. Tadeusza Kościuszki, od 1924 komendantem sanockiego hufca harcerzy (opiekunem hufca był wówczas Marian Szajna)[6][7], przed 1928 na urlopie[8]. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a następnie na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie uzyskał tytuł doktora w 1932. Podczas Jubileuszowego Zlotu Związku Harcerstwa Polskiego w Spale w lipcu 1935 w stopniu harcmistrza był kierownikiem działu drużyn harcerskich zagranicznych[9].
W czasie II wojny światowej przebywał na Zachodzie, gdzie służył najpierw we francuskich oddziałach, a następnie Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii, a prócz tego kontynuował działalność dydaktyczną i wykładał prawo administracyjne na Polskim Wydziale Prawa Uniwersytetu Oksfordzkiego. Do 16 marca 1943 roku, w stopniu podporucznika rezerwy, był oficerem oświatowym 2 batalionu strzelców po czym został przeniesiony do Polskich Sił Powietrznych[10]. Posiadał numer służbowy RAF P-2265. Do Polski wrócił w 1947[11].
Później wykładał kolejno na Uniwersytecie Łódzkim (1947–1949), Akademii Nauk Politycznych (1948–1949), Szkole Głównej Planowania i Statystyki oraz Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał habilitację (1962), a od 1969 do 1976 pracował na stanowisku profesora. Od 1963 do przejścia na emeryturę był związany także z Instytutem Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk. Ponadto należał do ciał doradczych władz państwowych: do Rady Legislacyjnej przy prezesie Rady Ministrów, Rady Państwowego Arbitrażu Gospodarczego i Komisji ds. Reformy Gospodarczej. W kwietniu 1982 został powołany przez Prezesa Rady Ministrów w skład 26-osobowej Konsultacyjnej Rady Gospodarczej pod przewodnictwem prof. Czesława Bobrowskiego[12].
6 listopada 1986 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (promotorem był prof. Adam Chełmoński).
Był specjalistą prawa administracyjnego, publicznego prawa gospodarczego i prawa budowlanego oraz autorem wielu publikacji w tym zakresie.
Mieszkał m.in. w willi przy ulicy Elsterskiej na Saskiej Kępie w Warszawie[13]. Zmarł w Warszawie[14]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 3A tuje-3-31)[15].
Publikacje
- Czynniki kontroli w samorządzie terytorialnym (1931)
- Prawo rozwiązywania reprezentacji w samorządzie terytorialnym (1934)
- Zagadnienie członkostwa w samorządzie (1934)
- Prawo gromadzkie: przepisy prawne dotyczące gromady i jej organów, zakresu i zasad działalności, gospodarki gromadzkiej oraz nadzoru nad gromadą (1937)
- Wykorzystanie niektórych doświadczeń brytyjskiego local government (1943)
- Prawo karno-administracyjne (1950)
- Nauka administracji i prawo administracyjne: uzupełnienia do wykładów. Postępowanie administracyjne, karno-administracyjne i przymusowe w administracji. Z. 3 (1950, współautor: Jerzy Starościak)
- Informator budowlany techniczno-prawny (1955, współautor: Gustaw Szymkiewicz)
- Mała encyklopedia prawa (1960)
- Podstawowe zasady prawa budowlanego (1961)
- Sądowa kontrola administracji w Anglii (1962)
- Kodeks budowlany. Komentarz (1962)
- Droit public (1963)
- Prawo budowlane: Budownictwo specjalne. Kwalifikacje fachowe w budownictwie powszechnym. Państwowy nadzór budowlany (1968, współautorzy: Stanisław Serejko, Henryk Caban)
- Kodeks budowlany: przepisy i objaśnienia (1967)
- Położenie prawne przedsiębiorstwa państwowego w sferze prawa administracyjnego (1968)
- Rola rad narodowych w zarządzaniu gospodarką narodową (1968, współautor: Zygmunt Rybicki)
- Mały słownik urbanistyczny (1969, współautor: Władysław Sieroszewski)
- Grupowanie przedsiębiorstw państwowych. Zagadnienie prawne (1972)
- Instytucje prawa administracyjnego europejskich państw socjalistycznych (1973)
- Przepisy o państwowych organizacjach gospodarczych: Bułgaria, Niemiecka Republika Demokratyczna, Związek Radziecki (1974)
- Obcojęzyczny słownik prawniczy: Cześć polsko-niemiecka (1974)
- Instytucje prawne w gospodarce narodowej (1981)
- Prawo, administracja, gospodarka (1983, współautor: Janusz Łętowski)
- Ochrona prawna praw przedsiębiorstwa i samorządu jego załogi (1984, referat)
- Słownik prawniczy polsko-angielski (1986)
- Słownik prawniczy polsko-niemiecki (1987)
- Zagadnienia prawne w dalszej realizacji reformy gospodarczej (w II etapie) (1987, referat)
- Instytucje prawne w reformowanej gospodarce narodowej (1989)
- Prawo międzynarodowe prywatne i karne
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (1955, za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie budownictwa mieszkaniowego)[16]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[17]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[17]
- Order Sztandaru Pracy II klasy[18]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1995, za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej)[19]
Przypisy
- ↑ Prof. zw. dr hab. Ludwik Bar, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-10-05] .
- ↑ a b XXXIX. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku za rok szkolny 1925/1926. Sanok: 1926, s. 13.
- ↑ Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 362.
- ↑ Państwowe Gimnazjum Wyższe w Sanoku. Katalog główny, Rok 1918/1919. s. 524.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2014-04-18].
- ↑ Czesław Mazurczak: Harcerstwo Sanockie 1910–1949. Kraków: Harcerska Oficyna Wydawnicza, 1990, s. 57-58.
- ↑ Alicja Wolwowicz: Zarys dziejów sanockiego harcerstwa. W: 95 lat sanockiego harcerstwa 1911–2006. Sanok: 2006, s. 9.
- ↑ XLI. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofji w Sanoku za rok szkolny 1927/1928. Sanok: 1928, s. 19.
- ↑ Jubileuszowy Zlot Związku Harcerstwa Polskiego. Spała 11-25 lipca 1935 r.. Warszawa: 1935, s. 22.
- ↑ Rozkazy dzienne 1943 ↓, s. 43, 49.
- ↑ Krzystek 2012 ↓, s. 78.
- ↑ Zadania i cele Konsultacyjnej Rady Gospodarczej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 70, 8 kwietnia 1983, str. 1-2
- ↑ Willa przy ulicy Elsterskiej 12. polskaniezwykla.pl. [dostęp 2012-08-31].
- ↑ Profesor Ludwik Bar. rp.pl, 18 lutego 1999. [dostęp 2014-04-18].
- ↑ Lista pochowanych. Ludwik Bar. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-18)].
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 7, poz. 55
- ↑ a b Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 49.
- ↑ Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 34. ISBN 83-223-2073-6.
- ↑ M.P. z 1995 r. nr 50, poz. 563
Bibliografia
- Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
- Rozkazy dzienne 1 Samodzielnej Brygady Strzelców i 1 Dywizji Grenadierów, sygn. R.27. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, 1943. [dostęp 2017-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
- Profil na stronie Uniwersytetu Wrocławskiego. uni.wroc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-19)].
- Profil na stronie Portalu Wiedzy. portalwiedzy.onet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-19)].
- PWN: 3874203
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 66068