Ludwik Timoftiewicz
Data i miejsce urodzenia | 29 lipca 1861 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 listopada 1900 |
doktor nauk medycznych | |
Specjalność: weterynaria | |
Alma Mater | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Okres zatrudn. | 1885-1887 |
Odznaczenia | |
![]() |
Ludwik Timoftiewicz (ur. 29 lipca 1861 we Lwowie, zm. 6 listopada 1900 w Wiedniu) – weterynarz, działacz gospodarczy.
Życiorys
Ukończył gimnazjum a następnie c. k. Szkołę Weterynaryjną we Lwowie, gdzie otrzymał dyplom lekarza weterynarii z odznaczeniem (1885)[1]. Potem pracował jako asystent przy katedrze fizjologii i farmakologii na swej macierzystej uczelni (1885-1887) i weterynarz powiatowy w Kołomyji (1887-1889)[1]. Następnie po Fortunacie Chełchowskim szef oddziału weterynaryjnego w ministerstwie rolnictwa Bułgarii (1889-1904). Zorganizował w Bułgarii cywilną służbę weterynaryjną[2] oraz założył tamtejsze pismo weterynaryjne "Weterynarna sbirka"[3] a także Stowarzyszenie Lekarzy Weterynarii w Bułgarii[4]. Powracając do kraju w 1894 przekazał stanowisko i rozpoczęte prace Iwanowi Tulewowi[5].
W latach 1895–1900 był Weterynarzem Krajowym w ramach Namiestnictwa Galicyjskiego[6]. Członek państwowej komisji egzaminacyjnej dla lekarzy i weterynarzy we Lwowie (1895-1900)[7]. Współzałożyciel a następnie członek Galicyjskiego Towarzystwa Weterynaryjnego. Był także jednym z założycieli towarzystwa "Bratniej Pomocy" lwowskiej szkoły weterynaryjnej[1]. Współpracował z lwowskim "Przeglądem Weterynarskim", gdzie zamieścił trzy swoje teksty[1]. Od 1891 członek oddziału lwowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. Członek Komitetu GTG (16 czerwca 1895 – 6 listopada 1900)[8]. Przyczynił się do powstania galicyjskiego Towarzystwa Chowu Drobiu[9].
Zmarł po krótkiej chorobie, pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Rodzina i życie prywatne
Syn Michała i Katarzyny z Jasińskich. Jego bratem był inżynier, profesor wyższej szkoły przemysłowej w Krakowie, właściciel majątku Kurdwanów Dolny – Julian Timoftiewicz (1859-1907). Od czasów pobytu w Sofii związany był z Aleksandrą Mroczkowską, z którą miał córkę Annę Ludwikę Timoftiewicz (ur. 1894). Do zawarcia związku małżeńskiego nie doszło ze względu na przedwczesną śmierć Ludwika Timoftiewicza[4].
Odznaczony
Kawaler orderu Franciszka Józefa (1898)[10].
Przypisy
- ↑ a b c d Stanisław Królikowski, Ludwik Timoftiewicz (wspomnienie pośmiertne), "Przegląd Weterynarski" R. 15, nr 12 z 1 grudnia 1900, s. 362-364
- ↑ Stanisław Tadeusz Sroka, 120 lat uczelni weterynaryjnej we Lwowie, "Głos Uczelni", nr 96, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu online [14.03.2020]
- ↑ Aleksander Perenc, Fortunat Chełchowski i Ludwik Timoftiewicz twórcy początków bułgarskiej literatury weterynaryjnej, "Wszechświat" z. 10 z października 1956, s. 266-267
- ↑ a b Zbigniew Klejn, Jak żyła Polonia bułgarska na przełomie wieków, "Mazowieckie Studia Humanistyczne", nr 1, 1997, s. 134
- ↑ Konrad Millak, Polacy w nauce i służbie weterynaryjnej u obcych, "Kwartalnik Nauki i Techniki" t. 2, z. 2, 1957, s. 316
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1895, s. 3; 1896, s. 3; 1897, s. 3; 1898, s. 1; 1899, s. 1; 1900, s. 3;
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1895, s. 511; 1896, s. 511; 1897, s. 511; 1898, s. 620; 1899, s. 619; 1900, s. 619;
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1895, s. 637; 1896, s. 638; 1897, s. 638; 1898, s. 735; 1899, s. 735; 1900, s. 735;
- ↑ Nekrologia, Timoftiewicz Ludwik, c. k. wet. kraj. "Hodowca drobiu" R. I, 1900, s. 97
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1899, s. 1;