Lycodonomorphus
Lycodonomorphus[1] | |||
Fitzinger, 1843[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – L. rufulus | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | Alethinophidia | ||
Nadrodzina | Colubroidea | ||
Rodzina | Lamprophiidae | ||
Podrodzina | Lamprophiinae | ||
Rodzaj | Lycodonomorphus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Coluber rufulus Lichtenstein, 1823 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Lycodonomorphus – rodzaj węży z podrodziny Lamprophiinae w rodzinie Lamprophiidae.
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce (Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Tanzania, Zambia, Angola, Malawi, Mozambik, Zimbabwe, Botswana, Eswatini, Lesotho i Południowa Afryka)[10].
Systematyka
Etymologia
- Lycodonomorphus: rodzaj Lycodon Fitzinger, 1826; gr. μορφη morphē „forma, wygląd”[11].
- Ablabes: gr. αβλαβης ablabēs „niekrzywdzący, nieszkodliwy, niewinny”[12]. Gatunek typowy: Coluber rufulus Lichtenstein, 1823.
- Neusterophis: gr. νευστηρ neustēr „pływak”[13]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[14]. Gatunek typowy: Natrix laevissima Günther, 1862.
- Ablabophis: gr. αβλαβης ablabēs „niekrzywdzący, nieszkodliwy, niewinny”[12]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[14]. Gatunek typowy: Coluber rufulus Lichtenstein, 1823.
- Glypholycus: gr. γλυφις gluphis, γλυφιδος gluphidos „karb, rowek”, od γλυφω gluphō „grawerować, ryć”[15]; λυκος lukos „wilk”[16]. Gatunek typowy: Glypholycus bicolor Günther, 1893.
- Pachyophis: gr. παχυς pakhus „gruby”[17]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[14]. Gatunek typowy: Pachyophis temporalis Werner, 1924.
- Nerophidion: gr. ναρος naros „płynący”[18]; οφιδιον ophidion „mały wąż”, zdrobnienie od οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[14]. Gatunek typowy: Nerophidion hypsirhinoides Werner, 1924.
- Trachyophis: gr. τραχυς trakhus „szorstki”[19]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[14]. Nazwa zastępcza dla Pachyophis Werner, 1924 (nazwa zajęta przez Pachyophis Nopcsa, 1923).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:
- Lycodonomorphus bicolor
- Lycodonomorphus inornatus
- Lycodonomorphus laevissimus
- Lycodonomorphus leleupi
- Lycodonomorphus mlanjensis
- Lycodonomorphus obscuriventris
- Lycodonomorphus rufulus
- Lycodonomorphus subtaeniatus
- Lycodonomorphus whytii
Przypisy
- ↑ Lycodonomorphus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 27. (łac.).
- ↑ A.M.C. Duméril. Prodrome de la classification des reptiles ophidiens. „Mémoires de l’Académie des sciences de l’Institut de France”. 23, s. 454, 1853. (fr.).
- ↑ A.C.L.G. Günther. On Atheris burtonii, a New Snake from West Africa. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1863, s. 16 (przypis), 1863. (ang.).
- ↑ G.A. Boulenger: Catalogue of the snakes in the British Museum (Natural History). Cz. 1: Typhlopidae, Glauconiidae, Boidae, Ilysiidae, Uropeltidae, Xenopeltidae, and Colubriddae Aglyphae, part. London: The Trustees, 1893, s. 318. (ang.).
- ↑ A.C.L.G. Günther. Descriptions of the Reptiles and Fishes collected by Mr. E. Coode-Hore on Lake Tanganyika. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1893, s. 629, 1894. (ang.).
- ↑ Werner 1924 ↓, s. 49.
- ↑ Werner 1924 ↓, s. 53.
- ↑ F. Werner. Neue oder wenig bekannte Schlangen aus dem Naturhistorischen Staatsmuseum in Wien. II. Teil. „Sitzungsberichte. Abt. 1, Mineralogie, Krystallographie, Botanik, Physiologie der Pflanzen, Zoologie, Paläontologie, Geologie, physische Geographie und Reisen”. 134, s. 45, 1925. (niem.).
- ↑ a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Lycodonomorphus. The Reptile Database. [dostęp 2019-07-06]. (ang.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 139.
- ↑ a b A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 7. Cz. 1. Paris: Roret, 1854, s. 304. (fr.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 146.
- ↑ a b c d e Jaeger 1944 ↓, s. 154.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 97.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 128.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 159.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 145.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 240.
Bibliografia
- F. Werner. Neue oder wenig bekannte Schlangen aus dem Naturhistorischen Staatsmuseum in Wien. I. Teil. „Sitzungsberichte. Abt. 1, Mineralogie, Krystallographie, Botanik, Physiologie der Pflanzen, Zoologie, Paläontologie, Geologie, physische Geographie und Reisen”. 133, s. 29–56, 1924. (niem.).
- Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).