Neomodernizm
![]() | Ten artykuł od 2021-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Zuerich_Breitensteinstrasse_50.jpg/210px-Zuerich_Breitensteinstrasse_50.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/BAV_S%C3%BCdosten.jpg/220px-BAV_S%C3%BCdosten.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/18-07-2020_plac_budowy_Varso%2C_3.jpg/220px-18-07-2020_plac_budowy_Varso%2C_3.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Berlin_Akademie_der_Kuenste.jpg/220px-Berlin_Akademie_der_Kuenste.jpg)
Neomodernizm – styl architektoniczny przełomu XX i XXI w., nawiązujący do repertuaru form przestrzennych i detalu modernizmu, jednak w odłączeniu od jego idei społeczno-politycznych i zwykle urbanistycznych. Nierzadko neomodernistyczna jest tylko fasada budynku, co stoi w jawnej sprzeczności z modernistyczną ideą traktowania budynku jako całości.
Neomodernizm stanowi od początku lat 80. reakcję na przepych eklektycznego postmodernizmu i protest wobec populizmu w architekturze, poszukując w prostocie odpowiedniego środka wyrazu dla współczesności. Z drugiej strony często ucieka się do rozwiązań spektakularnych, jednak sztucznych i wybranych jedynie dla efektu, np. wielkopowierzchniowych przeszkleń, kapiteli świetlnych lub oculusów. Wskazuje się, że neomodernizm skoncentrował się na estetyce i zaproponował atmosferę pewnego manieryzmu[1]. Bryły budynków neomodernistycznych są konstruowane według jasnych zasad subtrakcyjnych lub addytywnych, głównie z elementów kubicznych, nierzadko też form obrotowych.
Do kierunków neomodernistycznych można zaliczyć tzw. nowy rygoryzm, opierający się na kreowaniu budynku w oparciu o jego zasadę konstrukcyjną i układ funkcjonalny, z uwypukleniem szczególnie atrakcyjnych wizualnie aspektów. Budynki tego prądu mają wywierać optymistyczne wrażenie związane z nowoczesnością.
W szerszym sensie również dekonstruktywizm określany jest jako prąd neomodernistyczny.
Wybrani przedstawiciele
- Ingenhoven, Overdiek und Partner
- Jacques Herzog i Pierre de Meuron
- Rem Koolhaas
- Richard Meier
- MVRDV
- Helmut Jahn
- Robert Konieczny
- Steven Holl
Wybrane przykłady neomodernizmu w Polsce
- Dom Aatrialny, Robert Konieczny, 2006
- Dom Bezpieczny, Robert Konieczny, 2009
- Cosmompolitan, Helmut Jahn, 2013
- Dom Kwadrantowy, Robert Konieczny, 2019
Zobacz też
![]() | Zobacz hasło neomodernizm w Wikisłowniku |
- minimalizm
- późny modernizm
Przypisy
- ↑ SztukaS. Architektury SztukaS., "Słucha Bartoka, czyta Merlau Ponty'ego" - Steven Holl [online], Sztuka Architektury, 2000 [dostęp 2023-09-29] (pol.).
Bibliografia
- Kein Abschied von der Moderne. Architekten und ihre Visionen, GünterG. Behnisch, DirkD. Meyhöfer, Hamburg: Junius, 2000, ISBN 3-88506-293-3, OCLC 313646190 .
- Alexander Tzonis, Liane Lefaivre Architektur in Europa seit 1968, Frankfurt nad Menem-Nowy Jork 1992, ISBN 3-593-34708-3
Linki zewnętrzne
Neomodernizm - Mies i Corbu wiecznie żywi, dostęp: 2023-09-29