Nikolaus Otto
![]() | Ten artykuł od 2016-06 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 czerwca 1832 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 26 stycznia 1891 | ||
Zawód, zajęcie | inżynier, wynalazca | ||
Narodowość | niemiecka | ||
|
Nicolaus August Otto (ur. 10 czerwca 1832 w Holzhausen an der Haide/Taunus, zm. 26 stycznia 1891 w Kolonii) – niemiecki konstruktor i przemysłowiec, wynalazca nazwanego na jego cześć silnika Otto (silnik o zapłonie iskrowym)[1]. Nigdy nie ukończył wyższej szkoły, jednakże otrzymał później tytuł doktora honoris causa.
Życiorys
Otto był synem rolnika, jego ojciec miał również lokalny urząd pocztowy. Otto przeszedł przeszkolenie na sprzedawcę, a po nim zarabiał na utrzymanie jako pomoc przy sprzedaży we Frankfurcie nad Menem i Kolonii.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/L-Verbrennungsmotoren1.png/220px-L-Verbrennungsmotoren1.png)
Już w 1862 roku rozpoczął pierwsze eksperymenty z silnikami czterosuwowymi, które weszły do użytku dopiero od 1876. W 1863 roku zbudował swój pierwszy silnik benzynowy. W 1864 założył razem z inżynierem Eugenem Langenem najpierw pierwszą na świecie fabrykę silników, N.A.Otto Cie, później w 1869 roku Gasmotorenfabrik Deutz (Fabryka Silników Benzynowych Deutz), dzisiejsze Deutz AG. Później wspólnie wynaleźli benzynowy silnik spalinowy (patent z 1877) pracujący według zasady czterech suwów. Jako podstawę swego wynalazku wykorzystali silnik benzynowy Lenoira, który był pierwszą konstrukcją tego rodzaju.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Grabstein_Otto.jpg/220px-Grabstein_Otto.jpg)
Na Paryskiej Wystawie w roku 1867 po raz pierwszy zaprezentowali publiczności własną wersję silnika benzynowego. Chodziło wtedy o przepływowy silnik tłokowy, gdzie tłoki przekazywały energię przez zębatkę, a nie mechanizm korbowy. Ta nowa konstrukcja silnika zużywała jedną trzecią paliwa w porównaniu do ówcześnie znanych silników. Wynalazcy zostali wyróżnieni złotym medalem w kategorii: ekonomiczne silniki dla małych przedsiębiorstw. Zanim silnik wprowadzono na rynek, zmieniono firmę przedsiębiorstwa z Otto-Langen na Deutz i na tej licencji wybudowano prawie 5 tysięcy sztuk.
W 1876 roku Otto udało się opracować silnik czterosuwowy ze sprężoną mieszanką paliwową. Ten typ silników do dzisiejszego dnia jest podwaliną pod budowę silników spalinowych o zapłonie iskrowym (dlatego wszystkie silniki benzynowe z zapłonem iskrowym i posuwisto-zwrotnym ruchem tłoka, gdzie energia z nich jest przenoszona przez wał korbowy są nazywane silnikami Otto).
W 1884 roku Otto wynalazł elektryczny zapłon dla swoich silników benzynowych. Dzięki tej innowacji stało się możliwe stosowanie innych paliw płynnych jako alternatywy dla benzyny, która była wówczas wyłącznie wykorzystywana. W następstwie dał on nazwę dla tzw. obiegu Otta.
W 1882 r. Wydział Filozofii Uniwersytetu w Würzburgu przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
Otto ożenił się z Anną Gossi, z którą miał siedmioro dzieci. Przed dworcem kolejowym Köln-Deutz (w Kolonii, Niemcy) stoi pomnik na cześć Nicolausa Augusta Otto i Eugena Langena. Także szkoły w Bad Schwalbach i w Diez są nazwane jego imieniem.
Przypisy
- ↑ Otto Nikolaus August, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-10-28] .
Linki zewnętrzne
- Nicolaus August Otto e.V.
- PWN: 3952761
- Britannica: biography/Nikolaus-August-Otto, biography/Nikolaus-Otto
- Universalis: nikolaus-otto
- БРЭ: 2699112
- NE.se: nikolaus-otto
- SNL: Nikolaus_Otto
- Catalana: 0047997
- DSDE: Nikolaus_Otto
- Hrvatska enciklopedija: 45926