Nir Dawid
![]() Widok na kibuc Nir Dawid | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Dystrykt | Północny | ||
Poddystrykt | Jezreel | ||
Samorząd Regionu | |||
Wysokość | -108 m n.p.m. | ||
Populacja (2010) • liczba ludności |
| ||
Kod pocztowy | 10803 | ||
Położenie na mapie Dystryktu Północnego ![]() | |||
Położenie na mapie Izraela ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Nir Dawid (hebr. ניר דוד; ang. Nir David; pol. Łąka Dawida) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.
Położenie
Kibuc Nir Dawid jest położony na wysokości 108 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze’an, u podnóża masywu górskiego Gilboa w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Na północ od kibucu przepływa niewielka rzeka Charod, a na południe strumień Kibutsim. Przez środek osady przepływa strumień Amal, który tworzy uroczą wadi objętą ochroną przez Park Narodowy Gan ha-Szelosza[1]. W okolicy są liczne stawy hodowlane oraz tereny rolnicze. Na południowy zachód od kibucu teren stromo wznosi się na zboczach góry Gefet (318 metrów n.p.m.), wchodzącej w skład masywu górskiego Gilboa. W jego otoczeniu znajduje się miasto Bet Sze’an, oraz kibuce Mesillot, Ma’ale Gilboa, Bet Alfa, Bet ha-Szitta i Sede Nachum.
Nir Dawid jest położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.
Demografia
W kibucu w większości mieszkają Żydzi, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[2][3]:
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/d1co3zgmy91utwr5vqw40ifbqbq9qkd.png)
Historia
Pierwotnie w okolicy tej znajdowały się arabskie wioski Tall al-Szawk i As-Sachina. Obie zostały wysiedlone i zniszczone w dniu 12 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny[4][5]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Nirdavid.jpg/240px-Nirdavid.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Gilboa_002.jpg/240px-Gilboa_002.jpg)
Grupa założycielska kibucu powstała w 1933 roku. Składała się ona z żydowskich imigrantów Polski będących członkami młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair. Od 1934 roku uczyli się oni rolnictwa i zdobywali doświadczenie w Dolinie Bet Sze’an. W owym czasie mieszkali w kibucu Beit Alfa. Gdy w kwietniu 1936 roku wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Arabowie podpalili okoliczne żydowskie pola uprawne. Zmusiło to żydowskich osadników do szukania sposobów skutecznej obrony. Szlomo Grazowski przedstawił wówczas koncepcję budowy nowej obronnej osady rolniczej. W ciągu jednego dnia wybudowano cztery baraki mieszkalne, wieżę strażniczą i podwójne ściany palisady wypełnione w środku żwirem, z zewnętrzną linią obronną utworzoną z zasieków z drutów kolczastych. W ten sposób niemożliwym było wrzucenie do środka granatu ręcznego. W ten sposób, w dniu 10 grudnia 1936 roku założono kibuc nazwany Tel Amal (hebr. תל עמל). Była to pierwsza osada obronna nowego typu, później budowana w innych miejscach w całym kraju. W 1940 roku zmieniono nazwę kibucu na obecną, na cześć Dawida Wolfsohna, drugiego prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej[6]. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w trudnościach finansowych, które wymusiły przeprowadzenie w 2003 procesu prywatyzacji. Zachowano kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy kibucu o nowe osiedle mieszkaniowe[7].
Kultura i sport
W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, oraz muzeum upamiętniające historię budowy ufortyfikowanych osiedli żydowskich[8]. Jest tutaj kryty basen pływacki z podgrzewaną wodą, oraz sala sportowa z siłownią i centrum fitness[9].
Edukacja
Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej do kibucu Mesillot i szkoły średniej w kibucu Newe Etan[10].
Turystyka
W ostatnich latach kibuc rozwinął usługi turystyczne. Istnieje możliwość zakwaterowania w domkach do wynajęcia[11]. Obok jest restauracja i trzy kawiarnie. Tutejszymi największymi atrakcjami są:
- pół-naturalny park wodny „Gan ha-Szelosza” stworzony na rzece Amal, której czysta woda pochodzi z trzech naturalnych źródeł. Przez cały rok woda utrzymuje stałą temperaturę 28 °C[12].
- ogród zoologiczny „Gan-Guroo” zajmuje powierzchnię 16 hektarów, na których prezentowana jest fauna i flora z Australii: torbacze, kangurowate i koala. Są tutaj organizowane różnorodne zajęcia dydaktyczne dla dzieci i warsztaty plenerowe[13].
- rancho oferujące między innymi naukę jazdy na koniach dla dzieci i dorosłych. Czasami odbywają się tutaj zawody jeździeckie z konkursem skoków przez przeszkody.
- nowoczesny kompleks sportowy „Holtzer Sport center" z basenem kąpielowym i wielofunkcyjną salą gimnastyczną[14].
Kibuc jest przez wielu nazywany „najpiękniejszym kibucem Izraela”[15].
Gospodarka i infrastruktura
Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się tutaj głównie cytrusy oraz hoduje indyki. Kibuc jest znany ze stawów hodowlanych. Tutejszy zakład Nirotek produkuje samoprzylepne naklejki oraz papier samokopiujący i inne materiały do kserokopiarek[16]. W kibucu działa też zakład Nir David Metal Works produkujący maszyny i narzędzia ogrodnicze[17]. W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy, pralnia, stacja benzynowa, oraz warsztat mechaniczny i elektryczny.
Transport
Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 669, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6667 prowadzącą do kibucu Mesillot i miasta Bet Sze’an, lub jadąc dalej drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Reszafim. Natomiast jadąc drogą nr 669 w kierunku wschodnim dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6666 prowadzącą na Wzgórza Gilboa do drogi nr 667 i kibucu Ma’ale Gilboa. Jadąc dalej na północny zachód drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Bet Alfa.
Przypisy
- ↑ Gan Hashlosha National Park. [w:] Israel Nature and Parks Authority [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Dane statystyczne z lat 1948-1995. [w:] Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Dane statystyczne z lat 2001-2009. [w:] Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Welcome To Tall al-Shawk. [w:] Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (ang.).
- ↑ Welcome To As-Sachina. [w:] Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (ang.).
- ↑ Nir David. [w:] Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Rozszerzenie wspólnoty. [w:] Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-31)]. (hebr.).
- ↑ Museum „Wall and Tower” – kibbutz Nir David. [w:] Israel Museums Guide [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-20)]. (ang.).
- ↑ Nir David. [w:] Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Nir David. [w:] Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Zakwaterowanie. [w:] Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Wycieczki. [w:] Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-25)]. (hebr.).
- ↑ Gan-Guroo. [w:] Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Holtzer Sport Center. [w:] Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Nir David Tourism. [w:] Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. (hebr.).
- ↑ Nirotek. [w:] Nirotek [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-27)]. (ang.).
- ↑ Nir David Metal Works. [w:] Nir David Metal Works [on-line]. [dostęp 2012-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-22)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcie satelitarne Nir Dawid. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (ang.).
- Mapa Nir Dawid. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (hebr.).